30
1 โมเสสพูดกับบรรดาหัวหน้าเผ่าของชาวอิสราเอลว่า “นี่คือสิ่งที่พระยาห์เวห์ทรงบัญชา 2 เมื่อชายคนหนึ่งปฏิญาณต่อพระยาห์เวห์ หรือกล่าวคำสาบานที่ทำให้ตนมีข้อผูกมัด เขาต้องไม่ผิดคำพูด แต่ต้องทำตามทุกสิ่งที่ออกจากปากของตน
3 “เมื่อหญิงคนหนึ่งปฏิญาณต่อพระยาห์เวห์และรับข้อผูกมัดไว้กับตน ขณะที่ยังอยู่ในวัยเยาว์และอาศัยอยู่ในบ้านบิดา 4 และบิดาได้ยินคำปฏิญาณกับข้อผูกมัดที่นางรับไว้ แต่บิดานิ่งเฉยต่อนาง คำปฏิญาณทั้งหมดของนางและข้อผูกมัดทุกอย่างที่นางรับไว้จะมีผล 5 แต่ถ้าบิดาห้ามนางในวันที่เขาได้ยิน คำปฏิญาณและข้อผูกมัดทั้งหมดที่นางรับไว้จะไม่มีผล พระยาห์เวห์จะทรงให้อภัยนาง เพราะบิดาห้ามนาง
6 “ถ้านางแต่งงานขณะที่ยังมีคำปฏิญาณผูกมัดอยู่ หรือมีคำพูดพลั้งปากที่ทำให้นางมีข้อผูกมัด 7 และสามีได้ยินแต่ยังนิ่งเฉยต่อนางในวันที่เขาได้ยิน คำปฏิญาณและข้อผูกมัดที่นางรับไว้จะมีผล 8 แต่ถ้าสามีห้ามนางในวันที่เขาได้ยิน เขาก็ยกเลิกคำปฏิญาณที่ผูกมัดนางและคำพูดพลั้งปากที่ทำให้นางมีข้อผูกมัด พระยาห์เวห์จะทรงให้อภัยนาง
9 “แต่คำปฏิญาณของหญิงม่ายหรือหญิงที่หย่าร้าง รวมทั้งทุกสิ่งที่นางรับไว้เป็นข้อผูกมัด จะมีผลผูกพันนาง
10 “ถ้าหญิงคนหนึ่งปฏิญาณขณะอยู่ในบ้านสามี หรือกล่าวคำสาบานที่ทำให้ตนมีข้อผูกมัด 11 และสามีได้ยินแต่นิ่งเฉยต่อนางโดยไม่คัดค้าน คำปฏิญาณทั้งหมดของนางและข้อผูกมัดทุกอย่างที่นางรับไว้จะมีผล 12 แต่ถ้าสามียกเลิกสิ่งเหล่านั้นในวันที่เขาได้ยิน ทุกสิ่งที่ออกจากปากของนางเกี่ยวกับคำปฏิญาณหรือข้อผูกมัดของนางจะไม่มีผล เพราะสามียกเลิกสิ่งเหล่านั้น พระยาห์เวห์จะทรงให้อภัยนาง 13 สามีอาจรับรองหรือยกเลิกคำปฏิญาณทุกอย่างและคำสาบานทุกอย่างที่ผูกมัดให้นางข่มใจตนเอง 14 แต่ถ้าสามีนิ่งเฉยต่อนางวันแล้ววันเล่า เขาก็รับรองคำปฏิญาณและข้อผูกมัดทั้งหมดที่มีผลต่อนาง เขารับรองสิ่งเหล่านั้นเพราะนิ่งเฉยต่อนางในวันที่ได้ยิน 15 แต่ถ้าเขายกเลิกสิ่งเหล่านั้นภายหลังจากได้ยินแล้ว เขาต้องรับโทษจากความผิดของนาง”
16 เหล่านี้คือกฎหมายที่พระยาห์เวห์ทรงบัญชาโมเสส เกี่ยวกับสามีกับภรรยา และเกี่ยวกับบิดากับลูกสาวที่ยังอยู่ในวัยเยาว์และอาศัยอยู่ในบ้านบิดา
นี่เป็นร่างคำแปล โปรดส่งข้อเสนอแนะเพื่อการปรับปรุงมาที่ [email protected]