40
1 พระเจ้าของพวกคุณกล่าวว่า “จงปลอบโยน ปลอบโยนประชาชนของเรา
2 พูดให้เยรูซาเล็มอุ่นใจ ประกาศแก่เธอว่าการศึกจบแล้ว ความผิดได้รับการอภัยแล้ว เธอได้รับจากมือพระยาห์เวห์เป็นสองเท่าสำหรับบาปทั้งหมด”
3 เสียงผู้ร้องเรียกว่า
“จงเตรียมทางพระยาห์เวห์ในถิ่นกันดาร!
ทำถนนราบในทะเลทรายให้พระเจ้าของพวกเรา
4 ทุกหุบเขาจะถูกยกขึ้น
ทุกภูเขาและเนินจะถูกลดลง
ที่ขรุขระจะราบ
ที่กระด้างจะเป็นที่ราบ
5 ความรุ่งโรจน์ของพระยาห์เวห์จะปรากฏ
มนุษย์ทั้งหมดจะเห็นพร้อมกัน
เพราะปากของพระยาห์เวห์กล่าวไว้แล้ว”
6 เสียงหนึ่งกล่าวว่า “จงร้องประกาศ!”
อีกคนถามว่า “จะประกาศอะไร?”
“มนุษย์ทั้งหมดเหมือนหญ้า
ความรุ่งโรจน์ทั้งหมดเหมือนดอกไม้ในทุ่ง
7 หญ้าเหี่ยว
ดอกไม้โรย
เพราะลมหายใจพระยาห์เวห์พัดใส่
แท้จริง ประชาชนก็เหมือนหญ้า
8 หญ้าเหี่ยว
ดอกไม้โรย
แต่คำพระเจ้าของพวกเราตั้งมั่นตลอดไป”
9 ผู้บอกข่าวดีแก่ศิโยน จงขึ้นภูเขาสูง
ผู้บอกข่าวดีแก่เยรูซาเล็ม จงเปล่งเสียงเต็มกำลัง!
จงเปล่งเสียง อย่ากลัว!
บอกเมืองต่างๆ ของยูดาห์ว่า “ดูเถิด พระเจ้าของพวกคุณ!”
10 ดูเถิด พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ จะมาอย่างผู้ทรงพลัง
แขนของพระองค์จะปกครองให้พระองค์
ดูเถิด รางวัลอยู่กับพระองค์
ผลตอบแทนอยู่เบื้องหน้าพระองค์
11 พระองค์จะเลี้ยงฝูงของพระองค์เหมือนคนเลี้ยงแกะ
รวบลูกแกะในแขน
อุ้มไว้แนบอก
ค่อยๆ นำแม่ที่มีลูกอ่อน
12 ใครตวงน้ำในอุ้งมือ
วัดฟ้าด้วยคืบ
คำนวณฝุ่นแผ่นดินด้วยตะกร้าตวง
ชั่งภูเขาด้วยตาชั่ง
และชั่งเนินด้วยเครื่องชั่ง?
13 ใครชี้นำพระวิญญาณของพระยาห์เวห์
หรือสอนพระองค์ในฐานะที่ปรึกษา?
14 พระองค์ปรึกษาใคร
ใครสั่งสอน
สอนทางแห่งความยุติธรรม
สอนความรู้
แสดงทางแห่งความเข้าใจให้พระองค์?
15 ดูเถิด ชาติต่างๆ เหมือนน้ำหยดหนึ่งในถัง
เหมือนฝุ่นผงบนตาชั่ง
ดูเถิด พระองค์ยกเกาะต่างๆ เหมือนสิ่งเล็กน้อย
16 เลบานอนมีไม้ไม่พอเผา
สัตว์ก็ไม่พอเป็นเครื่องบูชาเผาถวาย
17 ทุกชาติเป็นเหมือนไม่มีอะไรต่อหน้าพระองค์
พระองค์ถือว่าน้อยกว่าความไม่มี เป็นสิ่งไร้ค่า
18 แล้วจะเปรียบพระเจ้ากับใคร?
จะเอารูปใดมาเทียบพระองค์?
19 ช่างหล่อรูป
ช่างทองหุ้มทอง
หล่อโซ่เงินให้มัน
20 คนที่จนเกินจะถวายเช่นนั้นก็เลือกต้นไม้ที่ไม่ผุ
หาช่างชำนาญมาตั้งรูปแกะสลักให้ไม่ล้ม
21 พวกเจ้าไม่รู้หรือ?
ไม่เคยได้ยินหรือ?
ไม่มีใครบอกตั้งแต่ต้นหรือ?
ไม่เข้าใจตั้งแต่วางรากฐานแผ่นดินหรือ?
22 พระองค์นั่งเหนือวงกลมของแผ่นดินโลก
ผู้อยู่อาศัยเหมือนตั๊กแตน
พระองค์ขึงฟ้าสวรรค์เหมือนม่าน
แผ่ออกเหมือนเต็นท์ไว้พักอาศัย
23 ทำผู้นำให้ไม่เหลืออะไร
ทำผู้พิพากษาแผ่นดินให้ไร้ค่า
24 พวกเขาเพิ่งปลูก
เพิ่งหว่าน
ตอเพิ่งหยั่งรากลงดิน
พระองค์เพียงเป่า พวกเขาก็เหี่ยว
ลมหมุนพัดไปเหมือนตอซัง
25 พระผู้บริสุทธิ์กล่าวว่า “จะเปรียบเรากับใคร?
ใครเท่าเทียมเรา?”
26 จงเงยหน้ามองเบื้องสูง
ดูว่าใครสร้างสิ่งเหล่านี้
ผู้พากองทัพของมันออกตามจำนวน
เรียกทั้งหมดตามชื่อ
ด้วยพลังยิ่งใหญ่
ด้วยอำนาจเข้มแข็ง
ไม่มีสิ่งใดขาดไป
27 ยาโคบ ทำไมเจ้าจึงพูด
อิสราเอล ทำไมจึงกล่าวว่า
“พระยาห์เวห์มองไม่เห็นทางของฉัน
พระเจ้าของฉันละเลยความยุติธรรมที่ฉันควรได้”?
28 เจ้าไม่รู้หรือ?
ไม่เคยได้ยินหรือ?
พระเจ้านิรันดร์ พระยาห์เวห์
ผู้สร้างสุดปลายแผ่นดิน ไม่อ่อนแรง
ไม่เหน็ดเหนื่อย
ความเข้าใจของพระองค์หยั่งไม่ถึง
29 พระองค์ให้พลังแก่คนอ่อนแรง
เพิ่มกำลังให้คนไร้เรี่ยวแรง
30 แม้คนหนุ่มสาวก็อ่อนแรงเหนื่อยล้า
ชายหนุ่มก็ล้มลงหมด
31 แต่ผู้เฝ้าคอยพระยาห์เวห์จะมีกำลังใหม่
จะกางปีกขึ้นเหมือนนกอินทรี
วิ่งไม่เหนื่อย
เดินไม่อ่อนแรง