41
1 “เกาะทั้งหลาย จงเงียบต่อหน้าเรา
ให้ชนชาติมีกำลังใหม่
เข้ามาใกล้
แล้วจึงพูด
มาพบกันเพื่อพิจารณาคดี
2 ใครปลุกผู้หนึ่งจากตะวันออก?
ใครเรียกเขามาที่เท้าของตนอย่างเที่ยงธรรม?
พระองค์มอบชนชาติให้เขา
ให้เขาปกครองกษัตริย์
ให้พวกเขาเหมือนฝุ่นแก่ดาบของเขา
เหมือนตอซังปลิวแก่ธนูของเขา
3 เขาไล่ตาม
ผ่านไปอย่างปลอดภัย
แม้บนทางที่เท้าไม่เคยเดิน
4 ใครทำสิ่งนี้จนสำเร็จ
เรียกคนแต่ละรุ่นตั้งแต่ต้น?
เรา พระยาห์เวห์ ผู้แรก และอยู่กับผู้สุดท้าย เราคือผู้นั้น”
5 เกาะต่างๆ เห็นแล้วกลัว
สุดปลายแผ่นดินสั่น
พวกเขาเข้ามาใกล้
6 แต่ละคนช่วยเพื่อนบ้าน
บอกพี่น้องว่า “จงเข้มแข็ง!”
7 ช่างไม้จึงให้กำลังใจช่างทอง
คนใช้ค้อนเกลี่ยให้เรียบให้กำลังใจคนตีทั่ง
พูดถึงรอยเชื่อมว่า “ดีแล้ว”
ตอกตะปูยึดไว้ไม่ให้โยก
8 “แต่เจ้า อิสราเอล ผู้รับใช้ของเรา
ยาโคบที่เราเลือก
เชื้อสายอับราฮัมเพื่อนของเรา
9 ผู้ที่เราจับไว้จากสุดปลายแผ่นดิน
เรียกจากมุมต่างๆ
บอกว่า ‘เจ้าเป็นผู้รับใช้ของเรา เราเลือกเจ้า ไม่ทิ้งเจ้า’
10 อย่ากลัว เพราะเราอยู่กับเจ้า
อย่าหวาดผวา เพราะเราเป็นพระเจ้าของเจ้า
เราจะเสริมกำลัง
จะช่วยเจ้า
จะประคองด้วยมือขวาแห่งความเที่ยงธรรมของเรา
11 ดูเถิด ทุกคนที่โกรธเจ้าจะผิดหวังและอับอาย
คนต่อสู้เจ้าจะไม่เหลืออะไรและพินาศ
12 เจ้าจะหาแต่ไม่พบ
แม้คนโต้แย้งกับเจ้า
คนรบกับเจ้าจะไม่เหลืออะไร
เหมือนไม่เคยมีอยู่
13 เพราะเรา พระยาห์เวห์ พระเจ้าของเจ้า จะจับมือขวาเจ้า
บอกว่า ‘อย่ากลัว
เราจะช่วย’
14 อย่ากลัว ยาโคบผู้เป็นหนอน
และพวกเจ้าชาวอิสราเอล
เราจะช่วย” พระยาห์เวห์กล่าว
“ผู้ไถ่เจ้าคือพระผู้บริสุทธิ์แห่งอิสราเอล
15 ดูเถิด เราทำเจ้าเป็นเครื่องนวดข้าวใหม่ คมและมีฟัน
เจ้าจะนวดภูเขา
บดเป็นชิ้นเล็ก
ทำเนินให้เหมือนแกลบ
16 เจ้าจะฝัดมัน
ลมจะพัดไป
ลมหมุนจะกระจาย
เจ้าจะยินดีในพระยาห์เวห์
ภาคภูมิในพระผู้บริสุทธิ์แห่งอิสราเอล
17 คนจนยากไร้หาน้ำ แต่ไม่มี
ลิ้นแห้งเพราะกระหาย
เรา พระยาห์เวห์ จะตอบพวกเขา
เรา พระเจ้าแห่งอิสราเอล จะไม่ทอดทิ้ง
18 เราจะเปิดแม่น้ำบนยอดโล้น
เปิดน้ำพุกลางหุบเขา
ทำถิ่นกันดารเป็นแอ่งน้ำ
แผ่นดินแห้งเป็นน้ำพุ
19 เราจะวางซีดาร์ อะเคเซีย เมอร์เทิล และต้นน้ำมันในถิ่นกันดาร
วางไซเปรส สน และบ็อกซ์ร่วมกันในทะเลทราย
20 เพื่อพวกเขาจะเห็น รู้ พิจารณา และเข้าใจร่วมกัน
ว่ามือพระยาห์เวห์ทำสิ่งนี้
พระผู้บริสุทธิ์แห่งอิสราเอลสร้างสิ่งนี้
21 พระยาห์เวห์กล่าวว่า “จงเสนอคดี”
กษัตริย์แห่งยาโคบกล่าวว่า “นำเหตุผลหนักแน่นมา!
22 ให้พวกเขาประกาศและบอกพวกเราว่าจะเกิดอะไร!
บอกเรื่องก่อนๆ ว่าคืออะไร
ให้พวกเราพิจารณาและรู้ตอนจบ
หรือแสดงสิ่งที่จะมา
23 บอกสิ่งที่จะเกิดภายหลัง
ให้พวกเรารู้ว่าพวกเจ้าเป็นเทพเจ้า
จงทำดีหรือทำชั่ว
ให้พวกเราหวาดผวา
และเห็นร่วมกัน
24 ดูเถิด พวกเจ้าเป็นความว่างเปล่า
งานของพวกเจ้าก็เป็นความว่างเปล่า
ผู้เลือกพวกเจ้าน่ารังเกียจ
25 เราปลุกผู้หนึ่งจากเหนือ เขามาแล้ว
จากทิศตะวันขึ้น ผู้เรียกนามเรา
เขาจะเหยียบผู้ปกครองเหมือนเหยียบปูน
เหมือนช่างปั้นเหยียบดิน
26 ใครบอกตั้งแต่ต้นให้พวกเรารู้?
ใครบอกก่อนให้พวกเราพูดว่า ‘เขาถูกต้อง’?
ไม่มีใครประกาศ
ไม่มีใครแสดง
ไม่มีใครได้ยินคำพวกเจ้า
27 เราเป็นคนแรกที่บอกศิโยนว่า ‘ดูสิ ดูพวกเขา’
เราจะให้ผู้บอกข่าวดีแก่เยรูซาเล็ม
28 เมื่อเรามอง ไม่มีใคร
แม้ในหมู่พวกเขาก็ไม่มีที่ปรึกษาตอบคำถามเราได้
29 ดูเถิด การกระทำทั้งหมดของพวกเขาสูญเปล่า ไร้ค่า
รูปหล่อเป็นลมและความสับสน