42
1 “ดูเถิด ผู้รับใช้ที่เราประคอง
ผู้ที่เราเลือกและชื่นชอบจากใจ
เราให้พระวิญญาณของเราอยู่บนเขา
เขาจะนำความยุติธรรมแก่ชาติต่างๆ
2 เขาจะไม่ตะโกน
ไม่ยกเสียง
ไม่ให้เสียงดังตามถนน
3 เขาจะไม่หักอ้อช้ำ
ไม่ดับไส้ตะเกียงที่ริบหรี่
จะนำความยุติธรรมอย่างซื่อสัตย์
4 เขาจะไม่ล้มเหลวหรือท้อใจ
จนตั้งความยุติธรรมในแผ่นดิน
เกาะต่างๆ เฝ้าคอยข้อบัญญัติของเขา”
5 พระเจ้า พระยาห์เวห์
ผู้สร้างและขึงฟ้าสวรรค์
ผู้แผ่แผ่นดินและสิ่งที่เกิดจากมัน
ผู้ให้ลมหายใจแก่ประชาชน ให้วิญญาณแก่ผู้เดินบนแผ่นดิน กล่าวดังนี้
6 “เรา พระยาห์เวห์ เรียกเจ้าอย่างเที่ยงธรรม
จะจับมือเจ้า
จะรักษาเจ้า
ทำเจ้าเป็นพันธสัญญาให้ประชาชน
เป็นแสงสว่างให้ชาติต่างๆ
7 เพื่อเปิดตาคนตาบอด
นำนักโทษออกจากคุกใต้ดิน
นำคนนั่งในความมืดออกจากเรือนจำ
8 เราคือพระยาห์เวห์
นั่นคือนามเรา
เราจะไม่ให้เกียรติของเราแก่ผู้อื่น
ไม่ให้คำสรรเสริญของเราแก่รูปแกะสลัก
9 ดูเถิด สิ่งก่อนๆ เกิดขึ้นแล้ว
เราประกาศสิ่งใหม่
บอกพวกเจ้าก่อนจะเกิด”
10 จงร้องเพลงใหม่ให้พระยาห์เวห์
ร้องสรรเสริญจากสุดปลายแผ่นดิน
พวกท่านที่ลงทะเล
และทุกสิ่งในทะเล
เกาะต่างๆ และผู้อยู่อาศัย
11 ให้ถิ่นกันดารและเมืองต่างๆ เปล่งเสียง
พร้อมหมู่บ้านที่เคดาร์อาศัย
ให้ชาวเสลาร้องเพลง
โห่ร้องจากยอดภูเขา!
12 ให้พวกเขาถวายเกียรติพระยาห์เวห์
ประกาศคำสรรเสริญในเกาะต่างๆ
13 พระยาห์เวห์จะออกไปเหมือนผู้กล้า
ปลุกความมุ่งมั่นเหมือนนักรบ
จะร้องออกรบ
จะตะโกนดัง
ชนะศัตรู
14 “เราเงียบมานาน
นิ่งและยับยั้งตน
บัดนี้จะร้องเหมือนหญิงคลอดลูก ทั้งหอบและหายใจแรง
15 เราจะทำลายภูเขาและเนิน
ทำพืชทั้งหมดให้แห้ง
ทำแม่น้ำเป็นเกาะ
ทำสระให้แห้ง
16 เราจะพาคนตาบอดไปทางที่ไม่รู้จัก
นำไปเส้นทางที่ไม่รู้จัก
ทำความมืดเบื้องหน้าให้สว่าง
ทำที่คดให้ตรง
เราจะทำสิ่งเหล่านี้
จะไม่ทอดทิ้งพวกเขา
17 คนวางใจรูปแกะสลัก
ผู้บอกรูปหล่อว่า
‘พวกท่านเป็นเทพเจ้าของพวกเรา’
จะต้องถอยกลับ
ผิดหวังอย่างสิ้นเชิง
18 คนหูหนวก จงฟัง
คนตาบอด จงมอง
เพื่อจะเห็น
19 ใครตาบอดนอกจากผู้รับใช้ของเรา?
ใครหูหนวกเหมือนผู้ส่งสารที่เราส่ง?
ใครตาบอดเหมือนผู้ที่อยู่อย่างสงบ?
ตาบอดเหมือนผู้รับใช้พระยาห์เวห์?
20 เจ้าเห็นหลายสิ่ง แต่ไม่สังเกต
หูเขาเปิด แต่ไม่ฟัง
21 พระยาห์เวห์พอใจที่จะยกข้อบัญญัติให้ยิ่งใหญ่
และมีเกียรติ เพราะความเที่ยงธรรมของพระองค์
22 แต่ประชาชนนี้ถูกปล้นสะดม
ทุกคนติดกับในหลุม
ถูกซ่อนไว้ในคุก
เป็นเชลย ไม่มีใครช่วย
เป็นของปล้น ไม่มีใครว่า ‘จงคืนพวกเขา!’
23 ใครในพวกเจ้าจะฟังเรื่องนี้?
ใครจะใส่ใจฟังสำหรับวันข้างหน้า?
24 ใครให้ยาโคบเป็นของปล้น
ให้อิสราเอลแก่โจร?
พระยาห์เวห์ ผู้ที่พวกเราทำบาปต่อต้าน ไม่ใช่หรือ?
เพราะพวกเขาไม่ยอมเดินในทางพระองค์
ไม่เชื่อฟังข้อบัญญัติของพระองค์
25 พระองค์จึงเทความโกรธรุนแรงลงบนเขา
พร้อมกำลังสงคราม
มันจุดไฟล้อมเขา แต่เขาไม่รู้
เผาเขา แต่เขาไม่ใส่ใจ”