51
1 “พวกเจ้าที่มุ่งตามความเที่ยงธรรม จงฟังเรา
พวกเจ้าที่แสวงหาพระยาห์เวห์
จงมองหินที่พวกเจ้าถูกสกัดออกมา
และบ่อหินที่พวกเจ้าถูกขุดออกมา
2 จงมองอับราฮัมพ่อของพวกเจ้า
และซาราห์ผู้ให้กำเนิดพวกเจ้า
เพราะเราเรียกเขาขณะที่เขามีเพียงคนเดียว
เราอวยพรเขา
และทำให้เขาเพิ่มจำนวนมากมาย
3 เพราะพระยาห์เวห์ปลอบโยนศิโยนแล้ว
พระองค์ปลอบโยนพื้นที่ร้างทั้งหมดของเธอ
ทำถิ่นกันดารของเธอให้เหมือนเอเดน
และทะเลทรายของเธอให้เหมือนสวนของพระยาห์เวห์
ที่เหล่านั้นจะมีความยินดีและความชื่นบาน
มีการขอบพระคุณและเสียงเพลง
4 “ประชากรของเรา จงฟังเรา
ชนชาติของเรา จงตั้งใจฟังเรา
เพราะข้อบัญญัติจะออกไปจากเรา
และเราจะตั้งความยุติธรรมของเราให้เป็นแสงสว่างแก่ชนชาติต่าง ๆ
5 ความเที่ยงธรรมของเราอยู่ใกล้
ความรอดของเราออกไปแล้ว
และแขนของเราจะพิพากษาชนชาติต่าง ๆ
เกาะทั้งหลายจะรอคอยเรา
และวางใจในแขนของเรา
6 จงเงยหน้ามองฟ้าสวรรค์
และมองแผ่นดินเบื้องล่าง
เพราะฟ้าสวรรค์จะจางหายเหมือนควัน
และแผ่นดินจะเสื่อมสลายเหมือนเสื้อผ้า
ผู้อยู่อาศัยจะตายในทำนองเดียวกัน
แต่ความรอดของเราจะคงอยู่ตลอดไป
และความเที่ยงธรรมของเราจะไม่ถูกล้มเลิก
7 “ผู้ที่รู้จักความเที่ยงธรรม จงฟังเรา
ประชาชนที่มีข้อบัญญัติของเราอยู่ในใจ
อย่ากลัวคำตำหนิของมนุษย์
และอย่าตกใจกับคำดูถูกของพวกเขา
8 เพราะตัวมอดจะกินพวกเขาเหมือนกินเสื้อผ้า
และหนอนจะกินพวกเขาเหมือนกินขนแกะ
แต่ความเที่ยงธรรมของเราจะคงอยู่ตลอดไป
และความรอดของเราจะคงอยู่ทุกชั่วรุ่น”
9 จงตื่น จงตื่น จงสวมกำลัง แขนของพระยาห์เวห์!
จงตื่นเหมือนในวันเก่าก่อน
ในยุคโบราณ
ไม่ใช่ท่านหรือที่ฟันราหับเป็นชิ้น ๆ
และแทงสัตว์ประหลาด?
10 ไม่ใช่ท่านหรือที่ทำทะเลให้แห้ง
ทำห้วงน้ำลึกใหญ่ให้แห้ง
ทำก้นทะเลให้เป็นทางสำหรับผู้ที่ได้รับการไถ่ให้ข้ามไป?
11 ผู้ที่พระยาห์เวห์ไถ่ไว้จะกลับมา
มาศิโยนพร้อมเสียงเพลง
ความยินดีนิรันดร์จะอยู่บนศีรษะของพวกเขา
พวกเขาจะได้รับความชื่นบานและความยินดี
ความเศร้าและเสียงถอนใจจะหนีไป
12 “เรา เราเองเป็นผู้ปลอบโยนพวกเจ้า
เจ้าเป็นใคร จึงกลัวมนุษย์ที่ต้องตาย
และลูกมนุษย์ที่จะกลายเป็นเหมือนหญ้า?
13 เจ้าลืมพระยาห์เวห์ผู้สร้างเจ้าหรือ?
ผู้ขึงฟ้าสวรรค์ออก
และวางรากฐานแผ่นดิน
เจ้าหวาดกลัวอยู่ตลอดทั้งวันเพราะความเดือดดาลของผู้กดขี่หรือ
เมื่อเขาเตรียมทำลาย?
แล้วความเดือดดาลของผู้กดขี่อยู่ที่ไหน?
14 เชลยที่ถูกเนรเทศจะได้รับอิสรภาพโดยเร็ว
เขาจะไม่ตายลงไปในหลุม
และขนมปังของเขาจะไม่ขาด
15 เพราะเราคือพระยาห์เวห์ พระเจ้าของเจ้า ผู้ทำให้ทะเลปั่นป่วน
จนคลื่นส่งเสียงคำราม
ผู้มีพระนามว่าพระยาห์เวห์แห่งกองทัพ
16 เราใส่คำพูดของเราไว้ในปากเจ้า
และปกป้องเจ้าไว้ในร่มเงามือเรา
เพื่อเราจะปลูกฟ้าสวรรค์
และวางรากฐานแผ่นดิน
และบอกศิโยนว่า ‘เจ้าเป็นประชากรของเรา’ ”
17 จงตื่น จงตื่น!
เยรูซาเล็ม จงยืนขึ้น
เจ้าผู้ดื่มถ้วยแห่งความโกรธจากมือของพระยาห์เวห์
เจ้าดื่มชามของถ้วยที่ทำให้เซ
และดื่มจนหมดแล้ว
18 ในบรรดาลูกชายทั้งหมดที่เธอให้กำเนิด ไม่มีใครนำทางเธอ
ในบรรดาลูกชายทั้งหมดที่เธอเลี้ยงมา ไม่มีใครจูงมือเธอ
19 สองสิ่งนี้เกิดขึ้นกับเจ้า
ใครจะร่วมโศกเศร้ากับเจ้า?
คือความรกร้างและความพินาศ
กับความอดอยากและดาบ
ข้าพเจ้าจะปลอบโยนเจ้าได้อย่างไร?
20 ลูกชายของเจ้าเป็นลมไป
นอนอยู่ตามหัวถนนทุกสาย
เหมือนแอนทิโลปติดตาข่าย
พวกเขาเต็มไปด้วยความโกรธของพระยาห์เวห์
และคำตำหนิของพระเจ้าของเจ้า
21 ดังนั้น บัดนี้จงฟังเรื่องนี้ เจ้าผู้ทุกข์ยาก
และเมา แต่ไม่ได้เมาเหล้าองุ่น
22 พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ ของเจ้า
พระเจ้าของเจ้า ผู้ต่อสู้คดีให้ประชากรของพระองค์ กล่าวว่า
“ดูเถิด เรานำถ้วยที่ทำให้เซออกจากมือเจ้าแล้ว
คือชามของถ้วยแห่งความโกรธของเรา
เจ้าจะไม่ต้องดื่มมันอีก
23 เราจะวางมันในมือของผู้ที่ทำให้เจ้าทุกข์ยาก
ผู้ที่พูดกับเจ้าว่า ‘หมอบลง ให้พวกเราเดินข้ามไป’
แล้วเจ้าก็วางหลังลงเหมือนพื้นดิน
เหมือนถนนให้คนเดินข้าม”