13
1 “ตาผมเห็นทั้งหมดนี้
หูผมได้ยินและเข้าใจ
2 สิ่งที่พวกคุณรู้ ผมก็รู้
ผมไม่ได้ด้อยกว่าพวกคุณ
3 “ผมอยากพูดกับพระผู้ทรงฤทธิ์
อยากโต้แย้งเหตุผลกับพระเจ้า
4 แต่พวกคุณแต่งเรื่องโกหก
เป็นหมอที่ไร้ประโยชน์ทุกคน
5 ถ้าพวกคุณเงียบเสียให้สนิทก็คงดี!
นั่นแหละจะเป็นปัญญาของพวกคุณ
6 ฟังเหตุผลของผม
ฟังคำแก้ต่างจากปากผม
7 พวกคุณจะพูดอย่างไม่เที่ยงธรรมเพื่อพระเจ้าหรือ
จะพูดหลอกลวงเพื่อพระองค์หรือ?
8 พวกคุณจะลำเอียงเข้าข้างพระองค์หรือ?
จะต่อสู้คดีแทนพระเจ้าหรือ?
9 ถ้าพระองค์ตรวจสอบพวกคุณ จะดีหรือ?
พวกคุณจะหลอกพระองค์เหมือนหลอกมนุษย์หรือ?
10 พระองค์จะตำหนิพวกคุณแน่
ถ้าพวกคุณแอบลำเอียง
11 ความยิ่งใหญ่ของพระองค์จะไม่ทำให้พวกคุณกลัวหรือ
ความน่าสะพรึงกลัวของพระองค์จะไม่ตกลงบนพวกคุณหรือ?
12 คำคมอันน่าจดจำของพวกคุณเป็นเพียงสุภาษิตที่เหมือนขี้เถ้า
ข้อแก้ต่างของพวกคุณเป็นเหมือนดินเหนียว
13 “เงียบเถอะ!
ปล่อยให้ผมพูด
อะไรจะเกิดก็ให้เกิด
14 ทำไมผมจึงต้องคาบเนื้อของตัวเองไว้ระหว่างฟัน
และถือชีวิตไว้ในมือ?
15 ดูสิ พระองค์จะฆ่าผม
ผมไม่มีความหวัง
แต่ผมก็จะยืนยันทางของผมต่อหน้าพระองค์
16 สิ่งนี้จะเป็นทางรอดของผมด้วย
เพราะคนไม่ยำเกรงพระเจ้าจะไม่มาอยู่ต่อหน้าพระองค์
17 ตั้งใจฟังคำพูดผม
ให้คำแถลงของผมเข้าหูพวกคุณ
18 ดูสิ ผมเตรียมคดีไว้พร้อมแล้ว
รู้ว่าผมเป็นฝ่ายถูก
19 ใครจะต่อสู้คดีกับผม?
ถ้ามี ผมก็จะเงียบและสิ้นลมหายใจ
20 “ขอพระองค์อย่าทำสองสิ่งนี้แก่ข้าพเจ้า
แล้วข้าพเจ้าจะไม่หลบหน้าพระองค์
21 ขอถอนมือไปให้ไกลจากข้าพเจ้า
อย่าให้ความน่าสะพรึงกลัวของพระองค์ทำให้ข้าพเจ้าหวาดกลัว
22 แล้วพระองค์เรียกมา ข้าพเจ้าจะตอบ
หรือให้ข้าพเจ้าพูด แล้วพระองค์ตอบ
23 ข้าพเจ้ามีความผิดและบาปมากเท่าไร?
โปรดให้ข้าพเจ้ารู้การฝ่าฝืนและบาปของตน
24 ทำไมพระองค์ซ่อนหน้า
และถือว่าข้าพเจ้าเป็นศัตรู?
25 พระองค์จะรังควานใบไม้ที่ลมพัดไปหรือ?
จะไล่ตามฟางแห้งหรือ?
26 พระองค์เขียนเรื่องขมขื่นไว้ปรักปรำข้าพเจ้า
ให้ข้าพเจ้ารับความผิดในวัยหนุ่มเป็นมรดก
27 พระองค์ใส่เท้าข้าพเจ้าไว้ในขื่อจองจำ
จับตาดูทุกทางที่ข้าพเจ้าไป
กำหนดเขตให้ฝ่าเท้าข้าพเจ้า
28 ทั้งที่ข้าพเจ้ากำลังผุพังเหมือนของเน่า
เหมือนเสื้อผ้าที่มอดกิน