2
1 คำจากพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า
2 “จงไปประกาศให้เยรูซาเล็มได้ยินว่า ‘พระยาห์เวห์กล่าวดังนี้
“เรายังจำความเอื้ออาทรของเจ้าในวัยเยาว์ได้
จำความรักของเจ้าเมื่อเป็นเจ้าสาว
จำได้ว่าเจ้าตามเราผ่านถิ่นกันดาร
ในแผ่นดินที่ไม่มีใครเพาะปลูก
3 อิสราเอลเป็นสิ่งบริสุทธิ์สำหรับพระยาห์เวห์
เป็นผลรุ่นแรกของผลผลิตของพระองค์
ทุกคนที่กลืนกินอิสราเอลจะต้องรับผิด
ภัยร้ายจะมาถึงพวกเขา” ’ พระยาห์เวห์กล่าว”
4 ตระกูลยาโคบและทุกตระกูลในหมู่ชนอิสราเอล จงฟังคำของพระยาห์เวห์!
5 พระยาห์เวห์กล่าวว่า
“บรรพบุรุษของพวกเจ้าพบความไม่เที่ยงธรรมอะไรในเรา
จึงตีตัวห่างจากเรา
แล้วตามสิ่งไร้ค่าไป
จนตนเองไร้ค่าไปด้วย?
6 พวกเขาไม่ถามว่า ‘พระยาห์เวห์อยู่ที่ไหน พระองค์ผู้พาพวกเราออกจากแผ่นดินอียิปต์
ผู้พาพวกเราผ่านถิ่นกันดาร
ผ่านแผ่นดินทะเลทรายและหลุมลึก
ผ่านแผ่นดินแห้งแล้งและเงาแห่งความตาย
ผ่านแผ่นดินที่ไม่มีใครเดินทางผ่าน
และไม่มีใครอาศัยอยู่?’
7 เราพาพวกเจ้าเข้ามาในแผ่นดินอุดมสมบูรณ์
เพื่อกินผลผลิตและสิ่งดี ๆ ในแผ่นดินนั้น
แต่เมื่อเข้ามา พวกเจ้ากลับทำให้แผ่นดินของเราแปดเปื้อน
ทำให้มรดกของเราเป็นสิ่งน่ารังเกียจ
8 ปุโรหิตไม่ถามว่า ‘พระยาห์เวห์อยู่ที่ไหน?’
ผู้ดูแลข้อบัญญัติไม่รู้จักเรา
ผู้ปกครองก็ละเมิดต่อเรา
ผู้เผยพระวจนะกล่าวคำพยากรณ์ในนามเทพบาอัล
และตามสิ่งที่ไม่ให้ประโยชน์
9 “เพราะฉะนั้น เราจะยังกล่าวโทษพวกเจ้า” พระยาห์เวห์กล่าว
“และจะกล่าวโทษลูกหลานของพวกเจ้าต่อไป
10 จงข้ามไปดูตามเกาะต่าง ๆ ของคิทธิม
ส่งคนไปเคดาร์ พิจารณาให้ถี่ถ้วน
ดูว่ามีเรื่องอย่างนี้เคยเกิดขึ้นหรือไม่
11 มีชนชาติไหนเปลี่ยนเทพเจ้าของตนบ้าง
ทั้งที่สิ่งเหล่านั้นไม่ใช่เทพเจ้าจริง ๆ?
แต่ชนชาติของเรากลับเอาความรุ่งโรจน์ของตนไปแลกกับสิ่งที่ไม่ให้ประโยชน์
12 “ฟ้าสวรรค์เอ๋ย จงตกตะลึงกับเรื่องนี้
จงหวาดกลัวอย่างที่สุด
จงร้างเปล่าอย่างยิ่ง” พระยาห์เวห์กล่าว
13 “เพราะชนชาติของเราทำความชั่วสองอย่าง
พวกเขาละทิ้งเรา ผู้เป็นน้ำพุแห่งน้ำที่มีชีวิต
และสกัดบ่อเก็บน้ำไว้ให้ตนเอง เป็นบ่อแตกร้าวที่เก็บน้ำไม่ได้
14 อิสราเอลเป็นทาสหรือ?
เขาเกิดมาเป็นทาสหรือ?
ทำไมจึงกลายเป็นเชลย?
15 สิงโตหนุ่มคำรามใส่เขา ส่งเสียงกึกก้อง
ทำให้แผ่นดินของเขารกร้าง
เมืองของเขาถูกเผาจนไม่มีใครอาศัยอยู่
16 ชาวเมมฟิสและทาปานเหสก็ตีกระหม่อมเจ้าจนแตก
17 “เจ้าทำให้เรื่องนี้เกิดขึ้นกับตัวเองมิใช่หรือ
เพราะเจ้าละทิ้งพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า ขณะพระองค์นำเจ้าไปตามทาง?
18 แล้วเจ้าได้อะไรจากการไปอียิปต์เพื่อดื่มน้ำชีโหร์?
หรือทำไมจึงเดินทางไปอัสซีเรียเพื่อดื่มน้ำจากแม่น้ำนั้น?
19 “ความชั่วของเจ้าจะสั่งสอนเจ้าเอง
การหันหลังให้เราจะตำหนิเจ้าเอง
จงรู้และเห็นว่าการละทิ้งพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้านั้นชั่วร้ายและขมขื่นเพียงใด
เพราะเจ้าละทิ้งพระองค์
และไม่ยำเกรงเรา” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์แห่งกองทัพกล่าว
20 “นานมาแล้ว เราหักแอกของเจ้า
และปลดเครื่องพันธนาการให้เจ้า
แต่เจ้ากลับพูดว่า ‘ฉันจะไม่รับใช้’
บนเนินสูงทุกแห่งและใต้ต้นไม้เขียวทุกต้น เจ้าหมอบลง
ทำตัวเป็นโสเภณี
21 ทั้งที่เราปลูกเจ้าไว้เป็นเถาองุ่นพันธุ์ดี
เป็นเมล็ดพันธุ์บริสุทธิ์และแท้
แล้วทำไมเจ้าจึงกลับกลายเป็นกิ่งเสื่อมพันธุ์ขององุ่นต่างถิ่นสำหรับเรา?
22 ต่อให้เจ้าล้างตัวด้วยน้ำด่าง
และใช้สบู่มากมาย
ความผิดของเจ้าก็ยังมีรอยปรากฏต่อหน้าเรา” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์กล่าว
23 “เจ้าพูดได้อย่างไรว่า ‘ฉันไม่ได้แปดเปื้อน
ฉันไม่ได้ตามเทพบาอัลทั้งหลายไป’?
จงดูทางที่เจ้าเดินในหุบเขา
จงรู้ว่าเจ้าทำอะไรลงไป
เจ้าเป็นอูฐโหนกเดียวตัวเมียที่วิ่งปราดไปมาตามทางของมัน
24 เป็นลาป่าที่ชินกับถิ่นกันดาร สูดลมด้วยความอยาก
เมื่อมันติดสัด ใครจะห้ามมันได้?
ตัวที่ตามหามันไม่ต้องเหน็ดเหนื่อย ในเดือนที่มันติดสัดก็จะพบมัน
25 “จงระวังอย่าให้เท้าเปลือย
และอย่าให้คอกระหายน้ำ
แต่เจ้าพูดว่า ‘เปล่าประโยชน์
ไม่หรอก ฉันรักคนแปลกหน้า
และฉันจะตามพวกเขาไป’
26 ขโมยอับอายเมื่อถูกจับได้ฉันใด
ชนอิสราเอลก็อับอายฉันนั้น
ทั้งพวกเขา กษัตริย์ ขุนนาง ปุโรหิต และผู้เผยพระวจนะของพวกเขา
27 พวกเขาพูดกับไม้ว่า ‘ท่านเป็นพ่อของฉัน’
และกับหินว่า ‘ท่านให้กำเนิดฉัน’
เพราะพวกเขาหันหลังให้เรา
ไม่ยอมหันหน้ามา
แต่เมื่อเดือดร้อนจะพูดว่า ‘ลุกขึ้นเถิด ช่วยพวกเราให้รอดด้วย!’
28 “แล้วเทพเจ้าที่พวกเจ้าทำขึ้นเองอยู่ที่ไหน?
ให้พวกมันลุกขึ้นเถิด ถ้าช่วยพวกเจ้าให้รอดในยามเดือดร้อนได้
ยูดาห์เอ๋ย เจ้ามีเทพเจ้ามากเท่าจำนวนเมืองของเจ้า
29 “ทำไมพวกเจ้าจึงกล่าวโทษเรา?
พวกเจ้าทุกคนต่างละเมิดต่อเรา” พระยาห์เวห์กล่าว
30 “เราตีลูกหลานของพวกเจ้าเสียเปล่า
พวกเขาไม่ยอมรับการตักเตือน
ดาบของพวกเจ้าเองกลืนกินผู้เผยพระวจนะของพวกเจ้า
เหมือนสิงโตที่ทำลายล้าง
31 คนยุคนี้เอ๋ย จงพิจารณาคำของพระยาห์เวห์
เราเป็นถิ่นกันดารสำหรับอิสราเอลหรือ?
หรือเป็นแผ่นดินมืดทึบ?
ทำไมชนชาติของเราจึงพูดว่า ‘พวกเราหลุดเป็นอิสระแล้ว
จะไม่มาหาพระองค์อีก’?
32 “สาวพรหมจารีจะลืมเครื่องประดับของตนได้หรือ?
เจ้าสาวจะลืมชุดเจ้าสาวได้หรือ?
แต่ชนชาติของเราลืมเรามานานวันจนนับไม่ถ้วน
33 เจ้าช่างรู้จักเตรียมทางไปแสวงหาความรัก!
จนถึงกับสอนวิธีของเจ้าให้หญิงชั่วด้วย
34 ชายกระโปรงของเจ้ายังมีเลือดของคนยากจนผู้บริสุทธิ์
เจ้าไม่ได้พบพวกเขาขณะงัดแงะเข้ามา
แต่เป็นเพราะเรื่องเหล่านี้ทั้งหมด
35 “ถึงอย่างนั้นเจ้าก็พูดว่า ‘ฉันบริสุทธิ์
พระองค์คงหายโกรธฉันแล้ว’
“จงฟัง เราจะพิพากษาเจ้า
เพราะเจ้าพูดว่า ‘ฉันไม่ได้ทำบาป’
36 ทำไมเจ้าจึงเที่ยวเปลี่ยนทางไปมาอยู่เรื่อย?
เจ้าจะอับอายเพราะอียิปต์ด้วย
เหมือนที่เคยอับอายเพราะอัสซีเรีย
37 เจ้าจะออกจากที่นั่นโดยเอามือกุมศีรษะด้วย
เพราะพระยาห์เวห์ปฏิเสธคนที่เจ้าไว้วางใจ
เจ้าจะไม่เจริญรุ่งเรืองกับพวกเขา