9
1 โอ้ หากศีรษะข้าพเจ้าเป็นน้ำ
และตาเป็นน้ำพุแห่งน้ำตา!
ข้าพเจ้าจะได้ร้องไห้ทั้งวันทั้งคืน
ให้ผู้ถูกฆ่าของธิดาแห่งชนชาติของข้าพเจ้า!
2 โอ้ หากข้าพเจ้ามีที่พักของคนเดินทาง
อยู่ในถิ่นกันดาร!
จะได้ทิ้งชนชาติของข้าพเจ้า
แล้วจากพวกเขาไป!
เพราะพวกเขาล้วนมีชู้
เป็นชุมนุมคนทรยศ
3 “ลิ้นของพวกเขาเหมือนคันธนู
ที่พวกเขาง้างไว้เพื่อกล่าวคำโกหก
พวกเขามีกำลังในแผ่นดิน
แต่ไม่ได้มีกำลังเพื่อความจริง
เพราะทำชั่วแล้วทำชั่วอีก
และไม่รู้จักเรา” พระยาห์เวห์กล่าว
4 “ทุกคนจงระวังเพื่อนบ้าน
อย่าไว้ใจพี่น้องคนใด
เพราะพี่น้องทุกคนจะเบียดคนอื่นออกแล้วเข้าแทนที่อย่างแน่นอน
เพื่อนบ้านทุกคนเที่ยวใส่ร้าย
5 เพื่อนต่างหลอกกัน
ไม่พูดความจริง
พวกเขาฝึกลิ้นให้พูดโกหก
ทำผิดจนเหน็ดเหนื่อย
6 เจ้าอยู่ท่ามกลางการหลอกลวง
เพราะการหลอกลวง พวกเขาไม่ยอมรู้จักเรา” พระยาห์เวห์กล่าว
7 เพราะฉะนั้น พระยาห์เวห์แห่งกองทัพกล่าวว่า
“จงฟัง เราจะหลอมและทดสอบพวกเขา
จะให้เราทำอย่างไรกับธิดาแห่งชนชาติของเรา?
8 ลิ้นของพวกเขาเป็นลูกธนูมรณะ
พูดแต่หลอกลวง
ปากพูดดีกับเพื่อนบ้าน
แต่ในใจคอยซุ่มโจมตีเขา
9 เราไม่ควรลงโทษพวกเขาเพราะเรื่องเหล่านี้หรือ?” พระยาห์เวห์กล่าว
“เราไม่ควรแก้แค้นชนชาติอย่างนี้หรือ?
10 เราจะร้องไห้ร่ำไห้ให้ภูเขา
และคร่ำครวญให้ทุ่งเลี้ยงสัตว์ในถิ่นกันดาร
เพราะถูกเผาจนไม่มีใครเดินผ่าน
ไม่มีใครได้ยินเสียงฝูงสัตว์
ทั้งนกในท้องฟ้าและสัตว์ต่างหนีไป
ไม่อยู่แล้ว
11 “เราจะทำให้เยรูซาเล็มเป็นกองซาก
เป็นที่อยู่ของหมาจิ้งจอก
จะทำให้เมืองต่าง ๆ ของยูดาห์รกร้าง
ไม่มีใครอาศัยอยู่”
12 ใครฉลาดพอจะเข้าใจเรื่องนี้? ใครได้รับถ้อยคำจากปากของพระยาห์เวห์จนประกาศได้? ทำไมแผ่นดินจึงพินาศ ถูกเผาจนเหมือนถิ่นกันดาร ไม่มีใครเดินผ่าน?
13 พระยาห์เวห์กล่าวว่า “เพราะพวกเขาละทิ้งข้อบัญญัติที่เราวางไว้ต่อหน้า ไม่เชื่อฟังเสียงของเรา ไม่เดินตามทางของเรา
14 แต่ทำตามความดื้อรั้นของใจตน และตามเทพบาอัลทั้งหลายตามที่บรรพบุรุษสอน”
15 เพราะฉะนั้น พระยาห์เวห์แห่งกองทัพ พระเจ้าของอิสราเอล กล่าวว่า “จงฟัง เราจะให้ชนชาตินี้กินวอร์มวูดและดื่มน้ำพิษ
16 เราจะกระจายพวกเขาไปในหมู่ชนชาติที่ทั้งพวกเขาและบรรพบุรุษไม่เคยรู้จัก จะส่งดาบตามไปจนทำลายพวกเขาหมด”
17 พระยาห์เวห์แห่งกองทัพกล่าวว่า
“จงคิดให้ดี เรียกบรรดาหญิงที่ร่ำไห้ให้มา
ส่งคนไปเรียกหญิงที่ชำนาญให้มา
18 ให้พวกเธอรีบมา
ร่ำไห้เพื่อพวกเรา
จนน้ำตาไหลจากดวงตาของพวกเรา
น้ำหลั่งจากเปลือกตา
19 เพราะได้ยินเสียงร่ำไห้จากศิโยนว่า
‘พวกเราพินาศเพียงใด!
พวกเราอับอายอย่างยิ่ง
เพราะทิ้งแผ่นดินไป
เพราะพวกเขาพังที่อยู่ของพวกเรา’ ”
20 ถึงอย่างนั้น ผู้หญิงทั้งหลาย จงฟังคำของพระยาห์เวห์
ให้หูของพวกท่านรับถ้อยคำจากปากพระองค์
สอนลูกสาวของพวกท่านให้ร่ำไห้
แต่ละคนจงสอนเพื่อนบ้านหญิงให้ร้องเพลงคร่ำครวญ
21 เพราะความตายปีนเข้ามาทางหน้าต่างของพวกเรา
เข้ามาในวังของพวกเรา
เพื่อพรากเด็ก ๆ ไปจากข้างนอก
และพรากชายหนุ่มไปจากถนน
22 จงกล่าวว่า “พระยาห์เวห์กล่าวดังนี้
“ ‘ศพคนจะตกลงบนทุ่งโล่งเหมือนมูลสัตว์
เหมือนรวงหนึ่งกำมือที่เหลือหลังคนเกี่ยว
ไม่มีใครเก็บ’ ”
23 พระยาห์เวห์กล่าวว่า
“อย่าให้คนฉลาดโอ้อวดปัญญาของตน
อย่าให้คนมีกำลังโอ้อวดกำลังของตน
อย่าให้คนรวยโอ้อวดทรัพย์สินของตน
24 แต่คนที่จะโอ้อวด จงโอ้อวดเรื่องนี้
ว่าตนเข้าใจและรู้จักเรา
ว่าเราคือพระยาห์เวห์ ผู้แสดงความรักมั่นคง ความยุติธรรมและความเที่ยงธรรมในแผ่นดิน
เพราะเราพอใจในสิ่งเหล่านี้” พระยาห์เวห์กล่าว
25 “จงฟัง วันเวลาจะมาถึง” พระยาห์เวห์กล่าว “เมื่อเราจะลงโทษทุกคนที่เข้าสุหนัตเพียงร่างกาย
26 คืออียิปต์ ยูดาห์ เอโดม ชาวอัมโมน โมอับ และทุกคนที่ตัดผมบริเวณขมับซึ่งอยู่ในถิ่นกันดาร เพราะชนชาติทั้งหลายไม่ได้เข้าสุหนัต และชนอิสราเอลทั้งหมดก็ไม่ได้เข้าสุหนัตในใจ”