5
1 พระยาห์เวห์ ขอระลึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นกับพวกเรา
ขอมองดูความอัปยศของพวกเรา
2 มรดกของพวกเราตกไปเป็นของคนแปลกหน้า
บ้านของพวกเราตกไปเป็นของคนต่างชาติ
3 พวกเรากำพร้า ไม่มีพ่อ
แม่ของพวกเราเป็นเหมือนหญิงม่าย
4 แม้แต่น้ำดื่ม พวกเราก็ต้องจ่ายเงิน
ไม้ของพวกเราเอง พวกเรายังต้องซื้อ
5 ผู้ไล่ล่าตามติดจนแทบหายใจรดต้นคอพวกเรา
พวกเราเหนื่อยล้า ไม่ได้พัก
6 พวกเรายอมอยู่ใต้อำนาจชาวอียิปต์
และชาวอัสซีเรีย เพื่อได้กินขนมปังจนอิ่ม
7 บรรพบุรุษของพวกเราทำบาป และไม่อยู่แล้ว
แต่พวกเราแบกรับความผิดของพวกเขา
8 คนรับใช้ปกครองพวกเรา
ไม่มีใครช่วยพวกเราให้พ้นมือพวกเขา
9 พวกเราหาขนมปังมาได้โดยเสี่ยงชีวิต
เพราะดาบในถิ่นทุรกันดาร
10 ผิวของพวกเราดำเหมือนเตา
เพราะความอดอยากที่แผดเผา
11 พวกเขาข่มขืนผู้หญิงในศิโยน
และสาวพรหมจารีในเมืองต่าง ๆ ของยูดาห์
12 ขุนนางถูกมัดมือแขวนไว้
ผู้อาวุโสไม่ได้รับเกียรติ
13 ชายหนุ่มแบกหินโม่
เด็ก ๆ แบกไม้จนสะดุดล้ม
14 ผู้อาวุโสไม่มานั่งประชุมที่ประตูเมืองอีกแล้ว
ชายหนุ่มก็เลิกเล่นดนตรี
15 ความยินดีในใจพวกเราสิ้นสุดลง
การเต้นรำกลายเป็นความโศกเศร้า
16 มงกุฎหล่นจากศีรษะพวกเรา
พวกเราถึงคราววิบัติแล้ว เพราะพวกเราทำบาป!
17 เพราะเหตุนี้ ใจพวกเราจึงอ่อนล้า
เพราะสิ่งเหล่านี้ ตาพวกเราจึงพร่ามัว
18 เพราะภูเขาศิโยนรกร้าง
หมาจิ้งจอกเดินอยู่บนนั้น
19 พระยาห์เวห์ พระองค์ดำรงอยู่ตลอดไป
บัลลังก์ของพระองค์คงอยู่ทุกชั่วอายุคน
20 ทำไมพระองค์จึงลืมพวกเราตลอดไป
และทอดทิ้งพวกเรานานเช่นนี้?
21 พระยาห์เวห์ โปรดพาพวกเรากลับมาหาพระองค์ แล้วพวกเราจะกลับมา
โปรดฟื้นชีวิตของพวกเราให้กลับเป็นดังวันเก่าก่อน
22 แต่พระองค์ปฏิเสธพวกเราอย่างสิ้นเชิง
พระองค์โกรธพวกเราอย่างยิ่ง