4
1 อนิจจา ทองคำ​หมอง​ลง​เสีย​แล้ว!
แม้​ทอง​บริสุทธิ์​ที่สุด​ก็​เปลี่ยน​ไป!
ก้อนหิน​แห่ง​สถานบริสุทธิ์​กระจัดกระจาย
ตรง​หัว​ถนน​ทุก​สาย
 
2 บุตร​ล้ำค่า​ของ​ศิโยน
ที่​เทียบ​ได้​กับ​ทอง​เนื้อ​ดี
กลับ​ถูก​มอง​เป็น​เพียง​เหยือก​ดินเผา
ผล​งาน​จาก​มือ​ช่าง​ปั้น​หม้อ!
 
3 แม้​หมาจิ้งจอก​ยัง​ให้​ลูก​กิน​นม
เลี้ยง​ลูก​ของ​ตน
แต่​ชนชาติ​ของ​ข้าพเจ้า​กลับ​โหด​ร้าย
เหมือน​นกกระจอกเทศ​ใน​ถิ่นทุรกันดาร
 
4 ลิ้น​ทารก​ที่​ยัง​กิน​นม​ติด​เพดาน​ปาก​เพราะ​กระหาย
เด็ก​เล็ก​ขอ​ขนมปัง
ไม่มี​ใคร​แบ่ง​ให้​พวกเขา
 
5 คน​ที่​เคย​กิน​อาหาร​เลิศรส กลับ​อ้างว้าง​ตาม​ถนน
คน​ที่​เติบโต​มา​กับ​ผ้า​หรู​สี​ม่วง กลับ​ต้อง​ซุก​ตัว​อยู่​กับ​กอง​มูลสัตว์
 
6 ความ​ผิด​ของ​ชนชาติ​ข้าพเจ้า​ร้ายแรง​กว่า​บาป​ของ​โสโดม
เมือง​ที่​พัง​พินาศ​ใน​พริบตา
โดย​ไม่มี​มือ​ใด​แตะต้อง
 
7 ขุนนาง​ของ​เมือง​เคย​ผุดผ่อง​กว่า​หิมะ
ขาว​กว่า​น้ำนม
ร่างกาย​แดง​เรื่อ​กว่า​ทับทิม
เงา​งาม​เหมือน​ไพลิน
 
8 หน้าตา​ของ​พวกเขา​ดำ​กว่า​ถ่าน
เดิน​ตาม​ถนน​ก็​ไม่มี​ใคร​จำ​ได้
เหลือ​แต่​หนังหุ้มกระดูก
เหี่ยวแห้ง
แห้งกรัง​เหมือน​ไม้
 
9 คน​ที่​ถูก​ฆ่า​ด้วย​ดาบ​ยัง​ดี​กว่า​คน​ที่​ตาย​เพราะ​หิว
คน​อดอยาก​ค่อย ๆ ซูบผอม​จน​สิ้นใจ
เพราะ​ไร้​ผลผลิต​จาก​ทุ่งนา
 
10 ผู้หญิง​ที่​มี​ใจ​เมตตา​ใช้​มือ​ต้ม​ลูก​ของ​ตนเอง
ลูก​กลาย​เป็น​อาหาร​ของ​พวก​นาง เมื่อ​ชนชาติ​ของ​ข้าพเจ้า​พินาศ
 
11 พระยาห์เวห์​ระบาย​ความโกรธ​จนถึง​ที่สุด
พระองค์​เท​ความโกรธเกรี้ยว​ออก
จุด​ไฟ​ใน​ศิโยน
ไฟ​เผาผลาญ​รากฐาน​ของ​เมือง
 
12 กษัตริย์​ทั้งหลาย​ใน​โลก​ไม่​เชื่อ
ผู้คน​ทั่ว​โลก​ก็​ไม่​เชื่อ
ว่า​คู่อริ​และ​ศัตรู​จะ​เข้า​ประตู​เมือง​เยรูซาเล็ม
 
13 นี่​เป็น​เพราะ​บาป​ของ​ผู้พยากรณ์​ของ​นาง
และ​ความ​ผิด​ของ​ปุโรหิต​ของ​นาง
ที่​หลั่ง​เลือด​คน​เที่ยงธรรม​กลาง​เมือง
 
14 พวกเขา​เร่ร่อน​เหมือน​คน​ตาบอด​ตาม​ถนน
เปื้อน​เลือด​เป็น​มลทิน
จน​ผู้คน​แตะ​เสื้อ​ของ​พวกเขา​ไม่​ได้
 
15 “ไป​ให้​พ้น!” ผู้คน​ร้อง​ใส่​พวกเขา
“เป็น​มลทิน! ไป​ให้​พ้น! ไป​ให้​พ้น! อย่า​แตะต้อง!”
เมื่อ​พวกเขา​หนี​และ​เร่ร่อน ผู้คน​ใน​ชนชาติ​ต่าง ๆ พูด​ว่า
“พวกเขา​อยู่​ที่​นี่​ต่อ​ไป​ไม่​ได้”
 
16 ความโกรธ​ของ​พระยาห์เวห์​ทำให้​พวกเขา​กระจัดกระจาย
พระองค์​จะ​ไม่​เอาใจใส่​พวกเขา​อีก
ปุโรหิต​ไม่​ได้​รับ​ความ​เคารพ
ผู้​อาวุโส​ไม่​ได้​รับ​ความ​โปรดปราน
 
17 พวกเรา​มอง​จน​ตา​อ่อนล้า
เฝ้า​หา​ความช่วยเหลือ​อย่าง​ไร้​ผล
เฝ้า​รอ​ชนชาติ​ที่​ช่วยกู้​พวกเรา​ไม่​ได้
 
18 พวกเขา​ตาม​ล่า​พวกเรา​ทุก​ย่าง​ก้าว
จน​พวกเรา​เดิน​ตาม​ถนน​ของ​ตน​ไม่​ได้
จุดจบ​ของ​พวกเรา​ใกล้​แล้ว
วัน​เวลา​ของ​พวกเรา​หมด​ลง​แล้ว
เพราะ​จุดจบ​มา​ถึง​แล้ว
 
19 ผู้ไล่ตาม​พวกเรา​เร็ว​กว่า​นก​อินทรี​ใน​ท้องฟ้า
ไล่​พวกเรา​บน​ภูเขา
ซุ่ม​โจมตี​พวกเรา​ใน​ถิ่นทุรกันดาร
 
20 ผู้​เป็น​ดั่ง​ลมหายใจ​ของ​พวกเรา
ผู้​ที่​พระยาห์เวห์​เจิม​ไว้
ถูก​จับ​ใน​หลุม​ของ​ศัตรู
พวกเรา​เคย​พูด​ถึง​เขา​ว่า
“พวกเรา​จะ​อาศัย​ท่ามกลาง​ชนชาติ​ทั้งหลาย​ใต้​ร่มเงา​ของ​เขา”
 
21 เอโดม​เอ๋ย จง​ชื่นชม​และ​ยินดี​เถิด
เจ้า​ผู้​อาศัย​ใน​ดินแดน​อูส
ถ้วย​แห่ง​การ​ลงโทษ​จะ​เวียน​มา​ถึง​เจ้า​เช่น​กัน
เจ้า​จะ​เมา
และ​เปลื้องผ้า​ตนเอง
 
22 ศิโยน​เอ๋ย การ​ลงโทษ​ความ​ผิด​ของ​เจ้า​สิ้นสุด​แล้ว
พระองค์​จะ​ไม่​นำ​เจ้า​ไป​เป็น​เชลย​อีก
เอโดม​เอ๋ย พระองค์​จะ​มา​ลงโทษ​ความ​ผิด​ของ​เจ้า
จะ​เปิด​เผย​บาป​ของ​เจ้า