23
1 มีคนมาบอกดาวิดว่า “ชาวฟีลิสเตียกำลังรบกับเมืองเคอีลาห์ และปล้นลานนวดข้าว”
2 ดาวิดจึงทูลถามพระยาห์เวห์ว่า “ข้าพเจ้าควรไปโจมตีชาวฟีลิสเตียเหล่านี้หรือ?”
พระยาห์เวห์ตรัสกับดาวิดว่า “จงไปโจมตีชาวฟีลิสเตียและช่วยเมืองเคอีลาห์”
3 แต่คนของดาวิดบอกว่า “ขนาดอยู่ที่นี่ในยูดาห์พวกเรายังกลัว แล้วถ้าไปเคอีลาห์สู้กับกองทัพฟีลิสเตียจะยิ่งกลัวเพียงใด?”
4 ดาวิดจึงทูลถามพระยาห์เวห์อีกครั้ง พระยาห์เวห์ตรัสตอบว่า “จงลุกขึ้นลงไปยังเคอีลาห์ เพราะเราจะมอบชาวฟีลิสเตียไว้ในมือเจ้า”
5 ดาวิดกับคนของเขาไปเคอีลาห์ สู้รบกับชาวฟีลิสเตีย ยึดฝูงสัตว์ของพวกเขามา และฆ่าพวกเขาเป็นจำนวนมาก ดาวิดจึงช่วยชาวเมืองเคอีลาห์ไว้
6 เมื่ออาบียาธาร์ลูกชายอาหิเมเลคหนีมาหาดาวิดที่เมืองเคอีลาห์ เขาถือเอโฟดติดมือมาด้วย
7 มีคนบอกซาอูลว่าดาวิดเข้าไปในเคอีลาห์แล้ว ซาอูลกล่าวว่า “พระเจ้ามอบเขาไว้ในมือฉันแล้ว เพราะเขาเข้าไปติดอยู่ในเมืองที่มีประตูและดาล”
8 ซาอูลระดมคนทั้งหมดไปทำสงคราม เพื่อลงไปล้อมดาวิดกับคนของเขาที่เคอีลาห์
9 ดาวิดรู้ว่าซาอูลกำลังวางแผนร้ายต่อเขา จึงบอกอาบียาธาร์ ปุโรหิตว่า “นำเอโฟดมาที่นี่”
10 แล้วดาวิดทูลว่า “ข้าแต่พระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งอิสราเอล ผู้รับใช้ของพระองค์ได้ยินแน่ชัดว่าซาอูลต้องการมาที่เคอีลาห์เพื่อทำลายเมืองเพราะข้าพเจ้า
11 ชาวเคอีลาห์จะมอบข้าพเจ้าให้เขาหรือ? ซาอูลจะลงมาตามที่ผู้รับใช้ของพระองค์ได้ยินหรือ? ข้าแต่พระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งอิสราเอล โปรดบอกผู้รับใช้ของพระองค์ด้วย”
พระยาห์เวห์ตรัสว่า “เขาจะลงมา”
12 ดาวิดจึงทูลถามว่า “ชาวเคอีลาห์จะมอบข้าพเจ้ากับคนของข้าพเจ้าไว้ในมือซาอูลหรือ?”
พระยาห์เวห์ตรัสว่า “พวกเขาจะมอบให้”
13 ดาวิดกับคนของเขาประมาณหกร้อยคนจึงลุกขึ้นออกจากเคอีลาห์ ไปยังที่ใดก็ตามที่พอไปได้ เมื่อมีคนบอกซาอูลว่าดาวิดหนีจากเคอีลาห์แล้ว ซาอูลก็เลิกไปที่นั่น
14 ดาวิดอาศัยอยู่ตามที่มั่นในถิ่นทุรกันดาร และอยู่ในเขตภูเขาแห่งถิ่นทุรกันดารศิฟ ซาอูลตามหาเขาทุกวัน แต่พระเจ้าไม่ทรงมอบเขาไว้ในมือซาอูล
15 ดาวิดรู้ว่าซาอูลออกมาตามเอาชีวิตเขา ขณะนั้นดาวิดอยู่ในป่าแห่งถิ่นทุรกันดารศิฟ
16 โยนาธาน ลูกชายของซาอูลลุกขึ้นไปหาดาวิดในป่า และช่วยให้เขามีกำลังใจในพระเจ้า
17 เขาบอกดาวิดว่า “อย่ากลัวเลย พ่อของฉันคือซาอูลจะจับเจ้าไม่ได้ เจ้าจะเป็นกษัตริย์เหนืออิสราเอล ส่วนฉันจะเป็นรองจากเจ้า พ่อของฉันก็รู้เรื่องนี้”
18 ทั้งสองทำพันธสัญญากันต่อพระพักตร์พระยาห์เวห์ แล้วดาวิดอยู่ในป่าต่อไป ส่วนโยนาธานกลับบ้าน
19 ชาวศิฟขึ้นไปหาซาอูลที่กิเบอาห์ กล่าวว่า “ดาวิดซ่อนอยู่กับเราตามที่มั่นในป่า บนเนินเขาฮาคีลาห์ทางใต้ของเขตกันดารมิใช่หรือ?
20 ดังนั้นขอเชิญฝ่าบาทเสด็จลงมาตามพระประสงค์ ส่วนพวกข้าพเจ้าจะมอบเขาไว้ในพระหัตถ์ของฝ่าบาท”
21 ซาอูลตรัสว่า “พวกเจ้าได้รับพรจากพระยาห์เวห์ เพราะพวกเจ้าเห็นใจฉัน
22 ไปตรวจสอบให้แน่ชัดอีกว่าเขาอยู่ที่ไหน ใครเห็นเขาที่นั่น เพราะมีคนบอกฉันว่าเขาเจ้าเล่ห์มาก
23 จงสำรวจให้รู้ทุกที่ที่เขาซ่อนตัว แล้วกลับมาบอกฉันให้แน่ชัด ฉันจะไปกับพวกเจ้า ถ้าเขาอยู่ในดินแดนนี้ ฉันจะค้นหาเขาในทุกกลุ่มพันคนของยูดาห์”
24 พวกเขาลุกขึ้นไปศิฟก่อนซาอูล แต่ดาวิดกับคนของเขาอยู่ในถิ่นทุรกันดารมาโอน ในที่ราบอาราบาห์ทางใต้ของเขตกันดาร
25 ซาอูลกับคนของเขาออกไปตามหาดาวิด เมื่อดาวิดทราบข่าวก็ลงไปยังโขดหินและอยู่ในถิ่นทุรกันดารมาโอน เมื่อซาอูลทราบก็ไล่ตามดาวิดไปในถิ่นทุรกันดารมาโอน
26 ซาอูลอยู่ด้านหนึ่งของภูเขา ดาวิดกับคนของเขาอยู่อีกด้าน ดาวิดรีบหนีเพราะกลัวซาอูล เพราะซาอูลกับคนของเขากำลังล้อมเข้ามาเพื่อจับดาวิดกับคนของเขา
27 แต่ผู้ส่งข่าวคนหนึ่งมาหาซาอูลกล่าวว่า “รีบมาเถอะ ชาวฟีลิสเตียบุกปล้นแผ่นดินแล้ว!”
28 ซาอูลจึงเลิกตามดาวิดและกลับไปสู้ชาวฟีลิสเตีย ที่นั้นจึงมีชื่อว่าเสลาฮัมมาเลโคท
29 ดาวิดขึ้นจากที่นั่นไปอยู่ตามที่มั่นในเอนเกดี