24
1 เมื่อซาอูลกลับจากไล่ตามชาวฟีลิสเตีย มีคนมาบอกว่า “ดาวิดอยู่ในถิ่นทุรกันดารเอนเกดี”
2 ซาอูลจึงเลือกทหารสามพันคนจากทั่วอิสราเอล ไปตามหาดาวิดกับคนของเขาตามโขดหินที่แพะป่าอาศัยอยู่
3 เขามาถึงคอกแกะข้างทาง ซึ่งมีถ้ำอยู่ ซาอูลเข้าไปในถ้ำเพื่อถ่ายทุกข์ ส่วนดาวิดกับคนของเขาอยู่ในส่วนลึกสุดของถ้ำ
4 คนของดาวิดบอกเขาว่า “วันนี้แหละที่พระยาห์เวห์ตรัสกับท่านว่า ‘เราจะมอบศัตรูของเจ้าไว้ในมือเจ้า แล้วเจ้าจะทำกับเขาตามที่เจ้าเห็นดี’ ” ดาวิดจึงลุกขึ้นไปแอบตัดชายเสื้อคลุมของซาอูล
5 ต่อมาดาวิดรู้สึกผิดที่ตัดชายเสื้อคลุมของซาอูล
6 เขาบอกคนของเขาว่า “ขอพระยาห์เวห์ทรงห้ามฉันทำเช่นนี้กับเจ้านายของฉัน ผู้ที่พระยาห์เวห์ทรงเจิม ฉันจะไม่ยื่นมือทำร้ายเขา เพราะเขาเป็นผู้ที่พระยาห์เวห์ทรงเจิม”
7 ดาวิดใช้คำพูดเหล่านี้ห้ามคนของเขา ไม่ยอมให้พวกเขาลุกขึ้นไปทำร้ายซาอูล ซาอูลจึงลุกขึ้นออกจากถ้ำแล้วเดินต่อไป
8 ต่อมาดาวิดลุกขึ้นออกจากถ้ำและร้องเรียกซาอูลว่า “ฝ่าบาทผู้เป็นเจ้านายของข้าพเจ้า!”
เมื่อซาอูลหันกลับมา ดาวิดก้มกราบลงจนหน้าถึงพื้นเพื่อแสดงความเคารพ
9 ดาวิดทูลซาอูลว่า “ทำไมฝ่าบาททรงฟังคนที่พูดว่า ‘ดาวิดคิดจะทำร้ายฝ่าบาท’?
10 วันนี้ฝ่าบาททรงเห็นด้วยตาแล้วว่าพระยาห์เวห์ทรงมอบฝ่าบาทไว้ในมือข้าพเจ้าในถ้ำ มีคนยุให้ข้าพเจ้าฆ่าฝ่าบาท แต่ข้าพเจ้าไว้ชีวิตฝ่าบาท ข้าพเจ้าคิดว่า ‘ข้าพเจ้าจะไม่ยื่นมือทำร้ายเจ้านายของข้าพเจ้า เพราะพระองค์เป็นผู้ที่พระยาห์เวห์ทรงเจิม’
11 ดูเถิด พ่อของข้าพเจ้า ดูชายเสื้อคลุมของฝ่าบาทในมือข้าพเจ้า ข้าพเจ้าตัดชายเสื้อคลุมแต่ไม่ได้ฆ่าฝ่าบาท จึงทรงรู้และเห็นได้ว่าในมือข้าพเจ้าไม่มีความชั่วหรือการฝ่าฝืน และข้าพเจ้าไม่ได้ทำผิดต่อฝ่าบาท ถึงกระนั้นฝ่าบาทยังตามล่าเอาชีวิตข้าพเจ้า
12 ขอพระยาห์เวห์ทรงพิพากษาระหว่างข้าพเจ้ากับฝ่าบาท และทรงแก้แค้นฝ่าบาทแทนข้าพเจ้า แต่ข้าพเจ้าจะไม่ยื่นมือทำร้ายฝ่าบาท
13 ดังสุภาษิตโบราณที่ว่า ‘ความชั่วมาจากคนชั่ว’ แต่ข้าพเจ้าจะไม่ยื่นมือทำร้ายฝ่าบาท
14 กษัตริย์อิสราเอลเสด็จออกมาไล่ตามใคร? ฝ่าบาททรงไล่ตามสุนัขตายตัวหนึ่งหรือ? หมัดตัวหนึ่งหรือ?
15 ดังนั้นขอพระยาห์เวห์ทรงเป็นผู้พิพากษา ตัดสินระหว่างข้าพเจ้ากับฝ่าบาท ทอดพระเนตรและว่าความให้ข้าพเจ้า และทรงช่วยข้าพเจ้าให้พ้นจากพระหัตถ์ของฝ่าบาท”
16 เมื่อดาวิดกล่าวจบ ซาอูลตรัสว่า “นั่นเสียงเจ้าหรือ ดาวิดลูกพ่อ?” แล้วซาอูลก็ร้องไห้เสียงดัง
17 ซาอูลตรัสกับดาวิดว่า “เจ้าชอบธรรมกว่าฉัน เพราะเจ้าทำดีต่อฉัน แต่ฉันทำชั่วต่อเจ้า
18 วันนี้เจ้าแสดงให้เห็นว่าเจ้าทำดีต่อฉันอย่างไร เมื่อพระยาห์เวห์ทรงมอบฉันไว้ในมือเจ้า เจ้าก็ไม่ฆ่าฉัน
19 ถ้าคนหนึ่งพบศัตรูของตน เขาจะปล่อยศัตรูไปโดยไม่ทำร้ายหรือ? ขอพระยาห์เวห์ทรงตอบแทนความดีที่เจ้าทำต่อฉันวันนี้
20 ตอนนี้ฉันรู้ว่าเจ้าจะได้เป็นกษัตริย์อย่างแน่นอน และอาณาจักรอิสราเอลจะมั่นคงอยู่ในมือเจ้า
21 ดังนั้นจงสาบานกับฉันต่อพระยาห์เวห์ว่าเจ้าจะไม่กำจัดลูกหลานที่จะสืบต่อจากฉัน และจะไม่ลบชื่อฉันจากครอบครัวพ่อของฉัน”
22 ดาวิดก็สาบานต่อซาอูล ซาอูลกลับบ้าน ส่วนดาวิดกับคนของเขาขึ้นไปยังที่มั่น