2
1 ข้าพเจ้าเงยหน้ามอง เห็นชายคนหนึ่งถือเชือกวัดอยู่ในมือ
2 จึงถามว่า “คุณจะไปไหน?”
เขาตอบว่า “ไปวัดเยรูซาเล็ม ดูว่าเมืองกว้างเท่าไร ยาวเท่าไร”
3 ขณะนั้นทูตสวรรค์ที่พูดกับข้าพเจ้าออกไป และทูตสวรรค์อีกองค์หนึ่งออกมาพบเขา
4 แล้วบอกเขาว่า “จงวิ่งไปบอกชายหนุ่มคนนี้ว่า ‘เยรูซาเล็มจะมีผู้คนอาศัยอยู่เหมือนหมู่บ้านที่ไม่มีกำแพง เพราะมีผู้คนและสัตว์เลี้ยงมากมายอยู่ในเมือง
5 เพราะเราจะเป็นกำแพงไฟล้อมเธอ’ พระยาห์เวห์กล่าว ‘และเราจะเป็นสง่าราศีอยู่กลางเมือง
6 ออกมาเถิด! ออกมาเถิด! จงหนีจากแผ่นดินทางเหนือ’ พระยาห์เวห์กล่าว ‘เพราะเราได้กระจายพวกคุณออกไปดั่งลมทั้งสี่ทิศของท้องฟ้า’ พระยาห์เวห์กล่าว
7 ‘มาเถิด ศิโยน! เธอที่อาศัยอยู่กับธิดาบาบิโลน จงหนีออกมา’
8 เพราะพระยาห์เวห์จอมทัพกล่าวดังนี้ ‘เพื่อเกียรติ เขาได้ส่งเรามายังชนชาติต่าง ๆ ที่ปล้นพวกคุณ เพราะผู้ที่แตะต้องพวกคุณก็แตะต้องแก้วตาของเขา
9 เพราะเราจะโบกมือเหนือพวกเขา แล้วพวกเขาจะตกเป็นของปล้นให้แก่ผู้ที่เคยรับใช้พวกเขา พวกคุณจะรู้ว่าพระยาห์เวห์จอมทัพส่งเรามา
10 จงร้องเพลงและยินดีเถิด ธิดาศิโยน! เพราะเรากำลังมาและจะอยู่ท่ามกลางเธอ’ พระยาห์เวห์กล่าว
11 ในวันนั้น หลายชนชาติจะเข้าร่วมกับพระยาห์เวห์และจะเป็นผู้คนของเรา เราจะอยู่ท่ามกลางเธอ และเธอจะรู้ว่าพระยาห์เวห์จอมทัพส่งเรามาหาเธอ
12 พระยาห์เวห์จะรับยูดาห์เป็นส่วนมรดกของพระองค์ในแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์ และจะเลือกเยรูซาเล็มอีกครั้ง
13 ผู้มีเลือดเนื้อทั้งหลาย จงเงียบต่อหน้าพระยาห์เวห์ เพราะพระองค์ลุกขึ้นจากที่พำนักอันศักดิ์สิทธิ์แล้ว!”