Markúsarguðspjall
1
1 Svona hefst fagnaðarerindið um Jesú Krist, son Guðs.
2 Í bók spámannsins Jesaja stendur: „Ég læt sendiboða minn fara á undan þér til að undirbúa veginn fyrir þig.“
3
Í óbyggðunum hrópar rödd: „Undirbúið komu Drottins, greiðið honum leið.“
4 Maður sem hét Jóhannes kom fram í óbyggðunum. Þar skírði hann fólk, því með skírn í iðrun fengi það fyrirgefningu á syndum sínum.
5 Mikill fjöldi manns kom til hans af Júdeusvæðinu og frá Jerúsalem, játaði syndir sínar og tók skírn í ánni Jórdan.
6 Jóhannes klæddist úlfaldahári og leðurbelti og át engisprettur og villihunang.
7 „Á eftir mér kemur sá sem er máttugri en ég,“ prédikaði hann. „Ég er ekki þess verður að svo mikið sem leysa skóreimarnar hans.
8 Ég skírði ykkur kannski með vatni, en hann á eftir að skíra ykkur með Heilögum anda.“
9 Síðan kom Jesús frá Nasaret í Galíleu og Jóhannes skírði hann í ánni Jórdan.
10 Um leið og hann steig upp úr vatninu sá hann að himnarnir opnuðust og Andinn kom niður til hans eins og dúfa.
11 Frá himnunum hljómaði rödd sem sagði: „Þú ert heittelskaður sonur minn sem ég gleðst yfir.“
12 Andinn sendi hann út í óbyggðirnar,
13 þar sem hann var í fjörutíu daga og gekk í gegnum prófraunir Satans. Hann bjó á meðal villidýranna og englarnir þjónuðu honum.
14 Eftir handtöku Jóhannesar kom Jesús til Galíleu og flutti fólki góðu fréttirnar um konungsríki Guðs.
15 „Tíminn er kominn,“ sagði hann, „og konungsríki Guðs nálgast. Iðrist synda ykkar og trúið fagnaðarerindinu!“
16 Þegar Jesús var á gangi við Galíleuvatn sá hann Símon og Andrés bróður hans kasta neti í vatnið, þar sem þeir voru fiskveiðimenn.
17 Hann sagði við þá: „Komið og fylgið mér, því með mér munuð þið ekki veiða fiska heldur menn.“
18 Þeir hentu strax frá sér netunum og fylgdu honum.
19 Skömmu síðar sá hann þá bræður Jakob og Jóhannes Sebedeussyni þar sem þeir sátu í bát að gera við net.
20 Hann kallaði þá til sín – þeir skildu Sebedeus föður sinn eftir í bátnum með vinnumönnunum og fylgdu honum.
21 Þeir lögðu leið sína til Kapernaúm. Á hvíldardeginum fór Jesús í samkomuhúsið og kenndi þar. 22 Fólkið var agndofa yfir kennslu hans, vegna þess að hann kenndi þeim ekki bara eins og kennararnir í lögunum, heldur eins og einhver sem hafði raunverulegt vald. 23 Í samkomuhúsinu var maður með óhreinan anda sem hrópaði: 24 „Hvað vilt þú okkur, Jesús af Nasaret? Ert þú kominn að eyða okkur? Ég veit hver þú ert, heilagur sonur Guðs!“ 25 Jesús hvessti augun á hann og sagði: „Þegi þú og snáfaðu út úr honum!“ 26 Óhreini andinn engdist um í manninum, öskraði hástöfum og fór út úr honum. 27 Fólkið trúði ekki sínum eigin augum. „Hvað er þetta!“ hvíslaði það sín á milli. „Hann kennir með einhverjum nýjum mætti - hann skipar jafnvel óhreinum öndum fyrir og þeir hlýða honum.“ 28 Og sögurnar af honum byrjuðu að dreifast um allt Galíleusvæðið.
29 Þegar hann kom út úr samkomuhúsinu fór hann heim til Símonar og Andrésar með Jakobi og Jóhannesi, 30 þar sem þeir höfðu sagt honum að tengdamóðir Símonar væri veik. 31 Hann fór til hennar, tók í höndina á henni og hjálpaði henni á fætur – um leið læknaðist hún af hitanum, og byrjaði að þjóna þeim. 32 Sama kvöld, við sólsetur, fór fólk að koma til Jesú með alla þá sem voru veikir eða andsetnir. 33 Allir íbúar borgarinnar voru saman komnir við dyrnar. 34 Hann læknaði marga sem voru veikir og kastaði út mörgum illum öndum, en leyfði illu öndunum ekki að tala, vegna þess að þeir vissu hver hann var.
35 Eldsnemma næsta morgun fór hann á fætur og fór út í óbyggðirnar til að biðja. 36 Símon og fylgjendur hans fóru á eftir honum 37 og fundu hann. „Allir eru að leita að þér,“ sögðu þeir. 38 „Höldum áfram í næstu bæi,“ svaraði hann þeim, „svo ég geti prédikað þar líka – það er það sem ég kom til þess að gera.“ 39 Og Jesús prédikaði í samkomuhúsum um alla Galíleu og rak út illa anda.
40 Holdsveikur maður féll örvæntingarfullur á kné fyrir framan Jesú. „Ég veit að þú getur hreinsað mig ef þú vilt það!“ sagði hann. 41 Fullur samúðar rétti Jesús út höndina og snerti hann. „Ég vil!“ sagði hann. „Vertu hreinn.“ 42 Við þessi orð hans læknaðist maðurinn af holdsveikinni og hann varð hreinn. 43 Jesús sendi hann strax burt og brýndi fyrir honum: 44 „Ekki segja neinum frá þessu – farðu og sýndu prestinum að þú ert orðinn hreinn og færðu hreinsunarfórnina í samræmi við lög Móse til að staðfesta lækninguna.“ 45 En maðurinn fór og sagði söguna oft og víða. Þar af leiðandi gat Jesús ekki lengur gengið opinberlega inn í borgir heldur varð að dvelja í óbyggðunum, þangað sem fólk flykktist til hans hvaðanæva að.