316-biblían Markúsarguðspjall 1

Markúsarguðspjall

1 Svona hefst fagnaðarerindið um Jesú Krist, son Guðs. 2 Í bók spámannsins Jesaja stendur: „Ég læt sendiboða minn fara á undan þér til að undirbúa veginn fyrir þig.“ 3 Í óbyggðunum hrópar rödd: „Undirbúið komu Drottins, greiðið honum leið.“

4 Maður sem hét Jóhannes kom fram í óbyggðunum. Þar skírði hann fólk, því með skírn* í iðrun† fengi það fyrirgefningu á syndum sínum. 5 Fjöldi fólks kom til hans af Júdeusvæðinu og frá Jerúsalem, játaði syndir sínar og tók skírn í ánni Jórdan. 6 Jóhannes klæddist fötum úr úlfaldahári og leðurbelti og át engisprettur og villihunang. 7 „Á eftir mér kemur sá sem er máttugri en ég,“ prédikaði hann. „Ég er ekki þess verður að svo mikið sem leysa skóreimarnar hans. 8 Ég skíri ykkur kannski með vatni, en hann á eftir að skíra ykkur með Heilögum anda.“

9 Síðan kom Jesús frá Nasaret í Galíleu og Jóhannes skírði hann í ánni Jórdan. 10 Um leið og hann steig upp úr vatninu sá hann að himnarnir opnuðust og Andinn kom niður til hans eins og dúfa. 11 Frá himnunum hljómaði rödd sem sagði: „Þú ert heittelskaður sonur minn sem ég gleðst yfir.“ 12 Andinn sendi hann út í óbyggðirnar, 13 þar sem hann var í fjörutíu daga og gekk í gegnum prófraunir Satans. Hann bjó á meðal villidýranna og englarnir þjónuðu honum.

14 Eftir handtöku Jóhannesar kom Jesús til Galíleu og flutti fólki fagnaðarerindið um konungsríki Guðs. 15 „Tíminn er kominn,“ sagði hann, „og konungsríki Guðs nálgast. Iðrist synda ykkar og trúið fagnaðarerindinu!“

16 Þegar Jesús var á gangi við Galíleuvatn sá hann Símon og Andrés bróður hans kasta neti í vatnið, þar sem þeir voru fiskimenn. 17 Hann sagði við þá: „Komið og fylgið mér, því með mér munuð þið ekki veiða fiska heldur menn.“ 18 Þeir hentu strax frá sér netunum og fylgdu honum. 19 Skömmu síðar sá hann þá bræður Jakob og Jóhannes Sebedeussyni þar sem þeir sátu í bát að gera við net. 20 Hann kallaði þá til sín – þeir skildu Sebedeus föður sinn eftir í bátnum með vinnumönnunum og fylgdu honum.

21 Þeir lögðu leið sína til Kapernaúm. Á hvíldardeginum fór Jesús í samkomuhúsið og kenndi þar. 22 Fólkið var agndofa yfir kennslu hans, vegna þess að hann kenndi þeim ekki bara eins og lögmálskennararnir, heldur eins og sá sem hafði raunverulegt vald. 23 Í samkomuhúsinu var maður með óhreinan anda sem hrópaði: 24 „Hvað vilt þú okkur, Jesús frá Nasaret? Ert þú kominn að tortíma okkur? Ég veit hver þú ert, heilagur sonur Guðs!“ 25 Jesús hvessti augun á hann og sagði: „Þegi þú og snáfaðu út úr honum!“ 26 Óhreini andinn engdist um í manninum, öskraði hástöfum og fór út úr honum. 27 Fólkið trúði ekki sínum eigin augum. „Hvað er þetta!“ hvíslaði það sín á milli. „Hann kennir með einhverjum nýjum mætti - hann skipar jafnvel óhreinum öndum fyrir og þeir hlýða honum.“ 28 Og sögurnar af honum byrjuðu að dreifast um allt Galíleusvæðið.

29 Þegar hann kom út úr samkomuhúsinu fór hann heim til Símonar og Andrésar með Jakobi og Jóhannesi, 30 þar sem þeir höfðu sagt honum að tengdamóðir Símonar væri veik. 31 Hann fór til hennar, tók í höndina á henni og hjálpaði henni á fætur – um leið læknaðist hún af hitanum, og byrjaði að þjóna þeim. 32 Sama kvöld‡, við sólsetur, fór fólk að koma til Jesú með alla þá sem voru veikir eða andsetnir. 33 Allir íbúar borgarinnar voru komnir saman við dyrnar. 34 Hann læknaði marga sem voru veikir og kastaði út mörgum illum öndum, en leyfði illu öndunum ekki að tala, vegna þess að þeir vissu hver hann var.§

35 Eldsnemma næsta morgun fór hann á fætur og fór út í óbyggðirnar til að biðja. 36 Símon og fylgjendur hans fóru á eftir honum og fundu hann. 37 „Allir eru að leita að þér,“ sögðu þeir. 38 „Höldum áfram í næstu bæi,“ svaraði hann þeim, „svo ég geti prédikað þar líka – það er það sem ég kom til þess að gera.“ 39 Og Jesús prédikaði í samkomuhúsum um alla Galíleu og rak út illa anda.

40 Holdsveikur maður féll örvæntingarfullur á kné fyrir framan Jesú. „Ég veit að þú getur hreinsað mig ef þú vilt það!“ sagði hann. 41 Fullur samúðar rétti Jesús út höndina og snerti hann. „Ég vil!“ sagði hann. „Vertu hreinn.“ 42 Við þessi orð hans læknaðist maðurinn af holdsveikinni og varð hreinn. 43 Jesús sendi hann strax burt og brýndi fyrir honum: 44 „Ekki segja neinum frá þessu – farðu og sýndu prestinum að þú ert orðinn hreinn og færðu hreinsunarfórnina í samræmi við lög Móse til að staðfesta lækninguna.“ 45 En maðurinn fór og sagði söguna oft og víða. Þar af leiðandi gat Jesús ekki lengur gengið opinberlega inn í borgir heldur varð að dvelja í óbyggðunum, þangað sem fólk flykktist til hans alls staðar frá.

1:1 Matt 1:1; Matt 3:17; Matt 17:5; Lúk 3:22; Lúk 9:35; Jóh 1:34; Jóh 20:31

1:1 Fagnaðarerindið þýðir „gleðifréttir“ eða „góðar fréttir“. Í Markúsarguðspjalli vísar það til hins dásamlega boðskapar um hver Jesús er og hvað hann hefur gert: Að konungurinn, sem Guð lofaði að myndi koma, er kominn til að frelsa fólk frá synd og leiða það inn í konungsríki Guðs. Allt Markúsarguðspjall er fagnaðarerindið: góðu fréttirnar um Jesú. „Kristur“ (gríska) og „Messías“ (hebreska) þýða bæði „hinn smurði“. Messías var konungurinn sem Guð lofaði að senda Gyðingum til að stofna ríki sitt. Með því að kalla Jesú „Krist“ segir Markús okkur strax í upphafi að Jesús sé þessi langþráði konungur og frelsari sem Gyðingar voru að bíða eftir. Sonur Guðs þýðir að Jesús er ekki bara venjulegur maður heldur sonur Guðs á einstakan hátt. Þetta er lykilatriði í kristinni trú sem segir að Guð kom sjálfur í heiminn sem maður.

1:2 Mal 3:1; Matt 11:10; Lúk 7:27

1:3 Jes 40:3; Matt 3:3; Lúk 3:4; Jóh 1:23

1:3 Markúsarguðspjall blandar saman spádómum frá Malakía og Jesaja til að sýna að Jóhannes er sá sem Guð lofaði. Hann undirbýr fólk fyrir Jesú eins og einhver sem ryður brautina fyrir VIP-gest.

*1:4 Skírn var ekki bara ytri athöfn heldur tákn um innri breytingu og undirbúningur fyrir komu Messíasar (Jesú). Fólk kom til Jóhannesar til að viðurkenna að það hafði gert rangt (syndgað), snúa sér frá synd og á rétta leið.

†1:4 Iðrun er að skilja og sjá það slæma sem ég hef gert og snúa frá því.

1:4 Matt 3:1-2; Lúk 3:3

1:5 Matt 3:5-6

1:6 2Kon 1:8

1:6 Þetta er spámannalífstíll eins og Elía í Gamla testamentinu. Engisprettur og villihunang var einfaldur matur í eyðimörkinni. Jóhannes helgaði líf sitt Guði.

1:7 Matt 3:11; Lúk 3:16; Jóh 1:27

1:8 Matt 3:11; Lúk 3:16; Jóh 1:33; Post 1:5

1:9 Matt 3:13-17; Lúk 3:21-22

1:10 Matt 3:16; Lúk 3:22; Jóh 1:32

1:11 Matt 3:17; Lúk 3:22; 2Pét 1:17; Slm 2:7; Jes 42:1

1:11 Röddin frá himni staðfestir að Jesús er sonur Guðs og Faðirinn er ánægður. Þetta er mikilvægt augnablik þar sem þrenningin (Faðir, Sonur og Heilagur Andi) koma fram saman.

1:13 Matt 4:1-11; Lúk 4:1-13

1:13 Jesú er freistað en hann syndgar ekki. Hann sigrar Satan þar sem Adam og Evu mistókst. „Fjörutíu dagar“ minnir á nokkra staði í Biblíunni. Nóaflóðið varði í 40 daga (1Mós 7:12). Móse var fjárhirðir í óbyggðum í 40 ár (2Mós 2:15-22). Móse var 40 daga á Sínaífjalli (2Mós 24:18). Móse sendi njósnara til að kanna landið í 40 daga (4Mós 13:24). Ísraelsmenn voru 40 ár á ferð um eyðimörkina eftir að 10 af 12 njósnurum höfðu ekki hugrekki til að taka landið (4Mós 14-26-35). Golíat hæddi Ísraelsmenn í 40 daga (1Sam 17:16). Elía var 40 daga í eyðimörkinni (1Kon 19:1-9). Eftir upprisuna birtist Jesú lærisveinunum í 40 daga áður en hann steig upp til himna (Pos 1:3).

1:14 Matt 4:12; Lúk 4:14

1:14 Konungsríki Guðs er kraftur Guðs og vald að verki sem færir lækningu, fyrirgefningu og nýtt líf. Það má líka segja að konungsríki Guðs er þar sem hlustað er á hann, vilji hans framkvæmdur og það gert sem hvílir á hans hjarta. Það er líka innri umbreyting hjartans í réttlæti, friði og gleði í Heilögum anda. Jesús tilkynnir að konungsríkið sé komið með honum og í boði hér og nú fyrir alla sem snúa sér til hans. Í Markúsarguðspjalli kennir hann og sýnir hvernig það lítur út og býður fólki að ganga inn í það sem lærisveinar hans. Það þýðir að við iðrumst, treystum á Guð og lærum að lúta stjórn Guðs á öllum sviðum lífs okkar. Áætlun Guðs er að endurreisa fullkomið, heilagt konungsríki sitt á jörðinni og við getum núna þegar lifað sem borgarar þess. Mrk 4:1-34 útskýrir meira um konungsríki Guðs. Mat 13:24-30 útskýrir hvernig konungsríki Guðs er komið þó við búum ennþá í heimi þar sem margt fer úrskeiðis. Dan 2:35 útskýrir hvernig konungsríki Guðs byrjar smátt en vex og tekur að lokun yfir alla jörðina.

1:15 Matt 4:17; Gal 4:4

1:15 Þetta er eitt mikilvægasta versið í Markúsarguðspjalli. Það þýðir að stjórn og konungsríki Guðs kemur inn í heiminn með Jesú og er aðgengilegt fyrir alla sem vilja.

1:16 Matt 4:18-22; Lúk 5:1-11

1:17 Jesús notar það sem þeir þekkja, veiðar, til að útskýra fyrir þeim nýtt verkefni.

1:21 Í Markúsarguðspjalli tekur þú fljótt eftir því að fólk er að rífast við Jesú um hvíldardaginn. Hvíldardagurinn er sérstakur hvíldardagur sem Guð sagði fólki sínu (Gyðingum) að halda í hverri viku. Hann er sjöundi dagurinn – laugardagur – því Guð skapaði heiminn á sex dögum og hvíldist á þeim sjöunda. Þess vegna segir í boðorðinu: „Minnstu þess að halda hvíldardaginn heilagan.“ (2Mós 20:8). Á hvíldardeginum áttu Gyðingar að hætta venjulegum störfum, hvílast, njóta þess fallega sem Guð hefur skapað, tilbiðja Guð og verja tíma með fjölskyldunni. Lögmálskennarar Gyðinga höfðu sett fjölda viðbótarreglna um hvað mátti og hvað mátti ekki gera á hvíldardegi. Þetta varð mjög strangt, eins og að banna að tína nokkur hveitikorn til matar (Mrk 2.23), eða lækna veikan einstakling (Mrk 3:2). Samkomuhús eða sýnagóga var samkomustaður Gyðinga á hverjum stað til tilbeiðslu, bæna, ritningarlesturs og kennslu. Hún var eins og félagsmiðstöð og kirkja fyrir Gyðinga í bæjum og þorpum. Jesús kenndi oft í samkomuhúsum, sérstaklega á hvíldardegi. Musterið í Jerúsalem var aðal staður fórnanna, en samkomuhús voru dreifð víða til reglubundins helgihalds (hittast, lesa orð Guðs, biðja og tilbiðja Guð saman).

1:22 Lögmálskennararnir voru atvinnukennarar og sérfræðingar í lögmáli (reglum) Gamla testamentisins (eins og biblíufræðingur og lögfræðingur í einum og sama manninum). Þeir afrituðu ritningarnar (bækur Gamla testamentisins) og útskýrðu reglurnar.

‡1:32 Dagur Gyðinga byrjar við sólsetur (að kvöldi). Svona var þetta á dögum Jesú og er þannig enn varðandi hvíldardag og trúarhátíðir, þó að allar þjóðir (einnig Ísrael) noti miðnætti sem byrjun dags samkvæmt lögum, í samgöngum, viðskiptum o.fl. Hér fer fólk að koma til Jesú um kvöldið því þá var hvíldardeginum lokið.

§1:34 Sjá Mrk 2:10 skýring um Messísasarleyndarmálið.

1:44 3 Mós 14:2-32