316-biblían Markúsarguðspjall 4

1 Síðar var Jesús aftur að kenna við vatnið. Svo mikill fjöldi fólks kom að hlusta á kennslu hans að hann neyddist til að fara á bát út á vatnið og kenna þaðan meðan fólkið hlustaði á hann af ströndinni. 2 Hann notaði ýmsar líkingar og dæmisögur til að kenna þeim og sagði: 3 „Einu sinni var bóndi sem fór út að sá fræjum. 4 Þegar hann dreifði fræjunum lentu sum þeirra útfyrir – og fuglarnir komu og átu þau fræ. 5 Önnur fræ lentu ekki í djúpri mold heldur í þunnu moldarlagi með grjóti undir. Þau spruttu fljótt upp vegna þess að moldin yfir grjótinu var mjög grunn 6 en þegar sólin skein á spírurnar visnuðu þær fljótt og dóu vegna þess að þær höfðu engar rætur. 7 Enn önnur fræ lentu innan um illgresi, sem kæfði spírurnar þannig að þær náðu ekki að spretta. 8 En önnur fræ lentu í djúpri og góðri mold, þar sem þau spíruðu og urðu að sterkum og heilbrigðum plöntum sem gáfu af sér mikinn og góðan ávöxt. 9 Hugsið um það sem þið hafið heyrt og veltið því vel fyrir ykkur.“

10 Seinna, þegar þeir voru orðnir einir, spurðu lærisveinarnir Jesú út í þessa dæmisögu. 11 „Þið hafið kannski fengið að skilja leyndarmál konungsríkis Guðs,“ sagði hann, „en allir hinir fá þessa dæmisögu til þess að útskýra þetta fyrir þeim. 12 Þeir horfa án þess að sjá og heyra án þess að skilja, en með þessu fá þeir sem það vilja tækifæri til þess að snúa sér frá syndum sínum og fá fyrirgefningu.

13 Skiljið þið enn ekki dæmisöguna?“ spurði hann lærisveinana. „Hvernig ætlið þið þá að skilja allar hinar dæmisögurnar? 14 Fræin sem bóndinn sáir eru orð Guðs. 15 Fræin sem lenda útfyrir eru fólkið sem heyrir þetta orð en Satan kemur síðan um leið og rífur upp orðið sem var sáð í hjörtu þess. 16 Síðan eru það fræin sem lenda í grunnu moldinni. Þau eru fólkið sem heyrir orðið og bregst vel við því í fyrstu, 17 en það tímabil varir stutt vegna þess að það hefur engar rætur. Um leið og það lendir í einhverjum erfiðleikum vegna orðsins missir það áhugann. 18 Fræin sem lenda í illgresinu eru fólkið sem heyrir orðið 19 en áhyggjurnar í lífinu, og ýmsar freistingar eins og peningar, læðast að því og kæfa orðið þannig að það nær ekki að spretta í lífi þess. 20 En fræin sem lenda í djúpu og góðu moldinni eru fólkið sem heyrir orðið, tekur við því og ber þess vegna mikinn og góðan ávöxt.“

21 „Mynduð þið fela lampa undir fötu eða undir rúmi?“ spurði hann þá. „Mynduð þið ekki stilla honum upp þar sem hann gæti lýst? 22 Það er ekkert falið sem verður ekki gert opinbert. 23 Hugsið vel um það sem þið hafið heyrt.“ 24 Síðan sagði hann: „Það sem þið hafið heyrt er ofboðslega mikilvægt. Þið verðið mældir í samræmi við það hvernig þið mælið sjálfir - þeir sem heyra munu fá meira. 25 Sá sem hefur eitthvað fær meira, og sá sem hefur ekki neitt missir það litla sem hann hafði.“

26 Og hann sagði: „Konungsríki Guðs er eins og þegar maður dreifir fræjum á jörðina. 27 Hann fer leiðar sinnar, dagarnir líða og fræin vaxa og dafna án þess að hann viti af því. 28 Plönturnar spretta af sjálfum sér upp úr jörðinni – fyrst stönglarnir, svo blómin, og loks ávextirnir sjálfir. 29 En þegar ávextirnir eru komnir fram kemur maðurinn og tínir þá, því þá eru þeir orðnir fullþroskaðir.“

30 Og hann sagði: „Hvað er hægt að bera konungsríki Guðs saman við? Hvernig er best að lýsa því? 31 Það er eins og pínulítið fræ sem er sáð í jörðina 32 en þegar það sprettur og vex verður það stærra en allar hinar plönturnar - það verður á endanum að risastóru tré með svo stórar greinar að fuglarnir safnast saman á þeim.“ 33 Hann sagði þeim fjölmargar aðrar dæmisögur, eins margar og þeir gátu skilið. 34 Hann talaði til fólksins í dæmisögum, en seinna þegar þeir voru einir útskýrði hann dæmisögurnar fyrir lærisveinunum.

35 Seinna þennan sama dag, um kvöldið*, sagði hann við þá að þeir skyldu fara yfir vatnið. 36 Þegar mannfjöldinn var farinn lögðu þeir af stað með honum yfir vatnið á litlum bátum. 37 Skyndilega sigldu þeir inn í mikið hvassviðri – öldurnar skullu á skipinu svo vatnið flæddi inn yfir borðstokkinn. 38 Lærisveinarnir flýttu sér að vekja Jesú, sem lá aftast í bátnum og svaf. „Kennari!“ hrópuðu þeir. „Við erum að sökkva, er þér alveg sama?“ 39 Jesús vaknaði og skipaði bæði vindinum og vatninu að lægja sig. Um leið lægði vindinn og allt varð kyrrt og hljótt úti á vatninu. 40 „Við hvað eruð þið svona hræddir?“ spurði hann lærisveinana. „Hafið þið svona litla trú?“ 41 Þeir urðu mjög skelkaðir. „Hver er þessi maður eiginlega?“ spurðu þeir hver annan. „Meira að segja vindarnir og vatnið hlýða honum.“

4:1 Matt 13:1-2; Lúk 8:4

4:2 Matt 13:3

4:3 Matt 13:3; Lúk 8:5

4:4 Matt 13:4

4:5 Matt 13:5

4:6 Matt 13:6

4:7 Matt 13:7

4:8 Matt 13:8

4:9 Matt 11:15; Matt 13:9; Lúk 8:8

4:10 Matt 13:10; Lúk 8:9

4:11 Matt 13:11; Lúk 8:10

4:11 Konungsríki Guðs, Mrk 1:14.

4:12 Jes 6:9-10; Matt 13:14-15; Lúk 8:10; Jóh 12:40; Róm 11:8

4:12 Tilvitnun í Jesaja 6:9-10. Jesús notar þessa tilvitnun til að útskýra að gagnvart þeim sem vilja ekki skilja fela dæmisögur hans í sér leyndarmál, en jafnframt opinberun til þeirra sem leita, hlusta og vilja skilja.

4:13 Matt 13:18

4:14 Matt 13:19; Lúk 8:11

4:15 Matt 13:19; Lúk 8:12

4:16 Matt 13:20; Lúk 8:13

4:17 Matt 13:21; Lúk 8:13

4:18 Matt 13:22; Lúk 8:14

4:19 Matt 13:22; Lúk 8:14

4:20 Matt 13:23; Lúk 8:15

4:20 Líkingin um sáðmanninn sýnir mismunandi viðbrögð við boðskapnum um konungsríki Guðs: sumir hafna, sumir bregðast vel við í stutta stund, sumir láta heiminn kæfa það, en þeir sem taka við bera mikinn ávöxt.

4:21 Matt 5:15; Lúk 8:16; Lúk 11:33

4:22 Matt 10:26; Lúk 8:17

4:23 Matt 11:15; Mrk 4:9

4:24 Matt 7:2; Lúk 6:38

4:24 Hversu vel við hlustum og tökum við mótar hversu mikið við skiljum orð Guðs.

4:25 Matt 13:12; Matt 25:29; Lúk 8:18

4:26 Mrk 4:3-8

4:27 Jóh 3:8

4:28 2Sam 23:4

4:29 Jóel 3:13; Matt 13:39-43

4:29 Konungsríki Guðs vex sjálft – Guð vinnur í bakgrunninum, en uppskeran kemur þegar tíminn er réttur (dómur og endalok).

4:30 Matt 13:31-32; Lúk 13:18-19

4:31 Matt 13:31

4:31 Orðrétt sinnepskorn.

4:32 Matt 13:32; Dan 4:21

4:32 Mustarðsfræ er mjög lítið, en verður stórt tré. Konungsríki Guðs byrjar lítið en vex til að verða stórt og veita mörgum skjól.

4:33 Matt 13:34

4:34 Matt 13:36

4:34 Jesús notar líkingar og dæmisögur til að kenna almenningi, en útskýrir svo nánar fyrir lærisveinum sínum. Þetta sýnir hvernig djúpur skilningur kemur með persónulegu samfélagi við Jesú eða því að vera með honum. Sjá um dæmisögur í Mrk 4:12.

*4:35 Dagur byrjar um kvöld, Mrk 1:32.

4:35 Matt 8:18; Lúk 8:22

4:36 Matt 8:23

4:37 Matt 8:24; Lúk 8:23

4:38 Matt 8:25; Lúk 8:24

4:38 Jesús sefur vært í stormi. Þetta sýnir fullkomna trú hans og traust til föður síns. Lærisveinarnir eru hræddir og velta því fyrir sér hvort Jesú sé sama um þá.

4:39 Matt 8:26; Lúk 8:24; Slm 107:29

4:39 Jesús skipar náttúrunni. Þetta sýnir guðlegt vald yfir sköpuninni, eins og Guð í Gamla testamentinu (t.d. Slm 107).

4:40 Matt 8:26; Lúk 8:25

4:41 Matt 8:27; Lúk 8:25

4:41 Lærisveinarnir eru enn hissa og hræddir. Þetta er byrjun á skilningi þeirra á því hver Jesús er: ekki bara kennari heldur Guð sjálfur. Sjá Mrk 8:29 og um Messíasarleyndarmálið í Mrk 2:10.