30
1 “แต่ตอนนี้ คนอายุน้อยกว่ากลับเยาะเย้ยผม
คนที่ผมเห็นว่าพ่อของพวกเขาไม่คู่ควรแม้จะอยู่กับสุนัขเฝ้าแกะของผม
2 กำลังมือของพวกเขาจะมีประโยชน์อะไรแก่ผม
ในเมื่อความแข็งแรงของวัยผู้ใหญ่หมดไปแล้ว?
3 พวกเขาซูบผอมเพราะขาดแคลนและอดอยาก
กัดแทะพื้นแห้งในความมืดมัวของที่ร้างและว่างเปล่า
4 พวกเขาเก็บพืชรสเค็มตามพุ่มไม้
กินรากต้นบรูมเป็นอาหาร
5 พวกเขาถูกขับจากหมู่ผู้คน
ผู้คนร้องไล่เหมือนไล่โจร
6 จึงต้องอยู่ในหุบเขาน่ากลัว
ในรูดินและรูหิน
7 พวกเขาร้องเหมือนลาท่ามกลางพุ่มไม้
รวมตัวกันใต้ต้นตำแย
8 พวกเขาเป็นลูกของคนโง่ เป็นลูกของคนชั่ว
ถูกเฆี่ยนไล่ออกจากแผ่นดิน
9 “ตอนนี้ผมกลายเป็นเพลงของพวกเขา
เป็นขี้ปากของพวกเขา
10 พวกเขารังเกียจและอยู่ห่างผม
ไม่ลังเลที่จะถ่มน้ำลายใส่หน้า
11 เพราะเขาคลายสายของตนและทำให้ผมทุกข์
พวกเขาจึงทิ้งความยับยั้งชั่งใจต่อหน้าผม
12 พวกอันธพาลลุกขึ้นทางขวามือ
ผลักเท้าผมออกไป
ก่อทางแห่งความพินาศมาต่อสู้ผม
13 พวกเขาทำลายทางผม
เร่งความพินาศของผม
โดยไม่มีใครช่วย
14 พวกเขาเข้ามาเหมือนผ่านช่องกำแพงใหญ่ที่แตก
กลิ้งเข้ามาท่ามกลางซากพัง
15 ความน่าสะพรึงกลัวหันมาเล่นงานผม
ไล่เกียรติผมไปเหมือนลม
ความผาสุกผ่านไปเหมือนเมฆ
16 “ตอนนี้ใจผมหลั่งไหลอยู่ภายใน
วันแห่งความทุกข์คว้าผมไว้
17 กลางคืน กระดูกผมถูกแทงภายใน
ความปวดที่กัดแทะไม่หยุดพัก
18 แรงมหาศาลทำให้เสื้อผ้าผมเสียรูป
เสื้อผ้านั้นรัดรอบตัวผมเหมือนคอเสื้อของผม
19 พระองค์โยนผมลงในเลน
ผมกลายเป็นเหมือนฝุ่นและขี้เถ้า
20 ข้าพเจ้าร้องต่อพระองค์ แต่พระองค์ไม่ตอบ
ข้าพเจ้ายืนขึ้น พระองค์ก็มองอยู่
21 พระองค์เปลี่ยนมาโหดร้ายต่อข้าพเจ้า
ไล่ทำร้ายด้วยกำลังจากมือพระองค์
22 พระองค์ยกข้าพเจ้าขึ้นให้ลมพัดไป
ทำให้ข้าพเจ้าสลายในพายุ
23 ข้าพเจ้ารู้ว่าพระองค์จะนำข้าพเจ้าไปสู่ความตาย
สู่บ้านที่กำหนดไว้ให้ทุกชีวิต
24 “คนที่ล้มไม่ยื่นมือออกมาหรือ?
เมื่อพบภัยพิบัติ ไม่ร้องขอความช่วยเหลือหรือ?
25 ผมไม่ได้ร้องไห้เพื่อคนทุกข์ยากหรือ?
ใจผมไม่ได้เศร้าเพื่อคนขัดสนหรือ?
26 เมื่อผมหวังสิ่งดี สิ่งร้ายกลับมา
เมื่อรอแสง ความมืดกลับมา
27 ใจผมวุ่นวาย ไม่ได้พัก
วันแห่งความทุกข์มาถึงผม
28 ผมเดินโศกเศร้าโดยไร้ดวงอาทิตย์
ลุกขึ้นในที่ประชุมและร้องขอความช่วยเหลือ
29 ผมเป็นพี่น้องกับหมาจิ้งจอก
เป็นเพื่อนกับนกกระจอกเทศ
30 ผิวผมดำและลอกหลุด
กระดูกถูกเผาด้วยความร้อน
31 พิณผมจึงเปลี่ยนเป็นความโศกเศร้า
ปี่กลายเป็นเสียงคนร้องไห้