5
1 “ลองร้องเรียกสิ จะมีใครตอบคุณไหม?
คุณจะหันไปหาผู้บริสุทธิ์องค์ไหน?
2 ความขุ่นแค้นฆ่าคนโง่
ความริษยาฆ่าคนเบาปัญญา
3 ผมเคยเห็นคนโง่หยั่งราก
แต่จู่ๆ ผมก็สาปแช่งที่อยู่ของเขา
4 ลูกๆ ของเขาห่างไกลจากความปลอดภัย
พวกเขาถูกบดขยี้ที่ประตูเมือง
ไม่มีใครช่วยให้รอด
5 คนหิวกินผลเก็บเกี่ยวของเขาจนหมด
แย่งเอาแม้แต่ที่อยู่ในดงหนาม
บ่วงอ้ากว้างรอทรัพย์สินของเขา
6 ความทุกข์ไม่ได้งอกมาจากฝุ่น
ความเดือดร้อนไม่ได้ผุดขึ้นจากดิน
7 แต่มนุษย์เกิดมาพบความเดือดร้อน
เหมือนประกายไฟที่ลอยขึ้นสูง
8 “ถ้าเป็นผม ผมจะหาพระเจ้า
จะมอบเรื่องของผมให้พระองค์
9 ผู้ทำสิ่งยิ่งใหญ่ที่หยั่งไม่ถึง
สิ่งอัศจรรย์เหลือคณานับ
10 ผู้ให้ฝนแก่แผ่นดิน
ส่งน้ำลงสู่ท้องทุ่ง
11 พระองค์จึงยกผู้ต่ำต้อยขึ้นสูง
ยกคนโศกเศร้าขึ้นให้อยู่ปลอดภัย
12 พระองค์ทำให้แผนของคนเจ้าเล่ห์ล้มเหลว
จนมือของพวกเขาทำงานที่วางไว้ไม่สำเร็จ
13 พระองค์จับคนมีปัญญาด้วยเล่ห์ของเขาเอง
แผนของคนคดโกงพังลงอย่างรวดเร็ว
14 พวกเขาพบความมืดในเวลากลางวัน
คลำทางตอนเที่ยงเหมือนอยู่ในยามค่ำคืน
15 แต่พระองค์ช่วยให้พ้นดาบที่ออกจากปากพวกเขา
ช่วยคนขัดสนให้พ้นมือผู้มีอำนาจ
16 คนยากจนจึงมีความหวัง
และความอยุติธรรมต้องปิดปาก
17 “ดูสิ คนที่พระเจ้าตักเตือนนั้นเป็นสุข
อย่าดูหมิ่นการตีสอนของพระผู้ทรงฤทธิ์
18 พระองค์ทำให้เป็นแผล แล้วพันแผลให้
พระองค์ทำให้บาดเจ็บ แล้วมือของพระองค์ก็รักษาให้หาย
19 พระองค์จะช่วยคุณให้พ้นทุกข์หกครั้ง
แม้ครั้งที่เจ็ด เหตุร้ายก็จะแตะต้องคุณไม่ได้
20 ในยามอดอยาก พระองค์จะไถ่คุณจากความตาย
ในยามสงคราม จะช่วยให้พ้นอำนาจดาบ
21 คุณจะมีที่กำบังจากลิ้นที่ฟาดเหมือนแส้
ไม่ต้องกลัวภัยพินาศเมื่อมันมา
22 คุณจะหัวเราะเยาะภัยพินาศและความอดอยาก
ไม่ต้องกลัวสัตว์บนแผ่นดิน
23 เพราะคุณจะผูกไมตรีกับก้อนหินในทุ่ง
สัตว์ในทุ่งจะอยู่กับคุณอย่างสงบ
24 คุณจะรู้ว่าเต็นท์ของคุณปลอดภัย
เมื่อตรวจคอกสัตว์ ก็จะไม่มีอะไรขาดหาย
25 คุณจะรู้ด้วยว่าลูกหลานจะมีมาก
มากเหมือนหญ้าบนแผ่นดิน
26 คุณจะลงสู่หลุมศพเมื่ออายุยืนยาวเต็มที่
เหมือนฟ่อนข้าวที่เก็บในฤดูของมัน
27 ดูสิ พวกเราค้นคว้าแล้ว เป็นเช่นนี้จริง
ฟังและรับรู้ไว้เพื่อประโยชน์ของคุณ”