316-biblían Markúsarguðspjall 16

1 Þegar hvíldardagurinn var liðinn keyptu María Magdalena, María móðir Jakobs og Salóme ilmsmyrsl til að fara og smyrja hann. 2 Mjög snemma á fyrsta degi vikunnar komu þær að gröfinni þegar sólin var að rísa. 3 Þær sögðu sín á milli: „Hver mun velta steininum frá opi gröfinnar fyrir oss?“ 4 En þegar þær litu upp sáu þær að steinninn var veltur frá – hann var mjög stór. 5 Þegar þær fóru inn í gröfina sáu þær ungan mann sitja á hægri hönd þeim, klæddan hvítum klæðum, og þær urðu hræddar. 6 En hann sagði við þær: „Verið ekki hræddar. Þið leitið Jesú frá Nasaret, hinn krossfesta. Hann er risinn, hann er ekki hér. Sjáðu staðinn þar sem þær lögðu hann. 7 En farið og segið lærisveinum hans og Pétri: Hann fer á undan ykkur til Galíleu. Þar munuð þið sjá hann, eins og hann sagði ykkur.“ 8 Þær fóru út og flýðu frá gröfinni, því þær voru skjálfandi og frá sér numdar. Þær sögðu engum neitt, því þær voru hræddar.

[Styttri endir Markúsarguðspjallsins – sum handrit enda hér:]

9 En þegar hann var risinn snemma á fyrsta degi vikunnar birtist hann fyrst Maríu Magdalenu, úr henni hafði hann rekið sjö djöfla. 10 Hún fór og sagði þeim frá því sem höfðu verið með honum, þeim sem voru að syrgja og gráta. 11 En þegar þeir heyrðu að hann lifði og hún hafði séð hann trúðu þeir því ekki. 12 Eftir þetta birtist hann tveim af þeim í annarri mynd þegar þeir voru á veginum til sveitarinnar. 13 Þeir fóru og sögðu hinum ellefu frá, en þeir trúðu þeim ekki heldur. 14 Síðar birtist hann þeim ellefu sjálfum þegar þeir sátu til borðs. Hann ávítaði vantrú þeirra og harðnuna í hjarta þeirra, því þeir trúðu ekki þeim sem höfðu séð hann risinn. 15 Hann sagði við þá: „Farið út í allan heiminn og prédikið fagnaðarerindið öllum sköpunum. 16 Sá sem trúir og skírast mun verða hólpinn, en sá sem ekki trúir mun verða dæmdur. 17 Og þessi tákn munu fylgja þeim sem trúa: Í mínu nafni munu þeir reka út djöfla, tala nýjum tungum, 18 þeir munu taka upp snáka, og ef þeir drekka eitthvað banvænt mun það ekki skaða þá. Þeir munu leggja hendur á sjúka og þeir munu verða heilbrigðir.“

19 Eftir að Drottinn Jesús hafði talað við þá var hann tekinn upp til himins og sat við hægri hönd Guðs. 20 En þeir fóru út og prédikuðu alls staðar. Drottinn starfaði með þeim og staðfesti orðið með táknum sem fylgdu þeim.

16:1 Matt 28:1; Lúk 24:1; Jóh 20:1

16:2 Matt 28:1; Lúk 24:1; Jóh 20:1

16:3 Matt 28:2-4

16:4 Matt 28:2

16:5 Matt 28:5-7; Lúk 24:4-7; Jóh 20:12

16:5 Ungi maðurinn í hvítum klæðum er engill, hann boðar upprisuna. Konurnar eru hræddar, sem er algeng viðbrögð við englafundum í Biblíunni.

16:6 Matt 28:6; Lúk 24:6

16:7 Matt 28:7; Mark 14:28; Jóh 21:1-14

16:7 Engillinn nefnir Pétur sérstaklega. Þetta sýnir miskunn Jesú eftir neitun Péturs, og hann kallar hann aftur til Galíleu.

16:8 Matt 28:8; Lúk 24:9

16:8 Sum handrit enda Markúsarguðspjallið hér – þetta er „stutti endirinn“. Konurnar flýja í ótta og segja engum. Þetta er dramatískur endir sem undirstrikar undrun og ótta við upprisuna.

16:9 Jóh 20:11-18

16:10 Lúk 24:10-11

16:11 Lúk 24:11

16:12 Lúk 24:13-32

16:13 Lúk 24:33-35

16:14 Lúk 24:36-43; Jóh 20:19-20

16:15 Matt 28:19-20

16:16 Matt 28:19; Jóh 3:18

16:17 Post 2:4; Post 10:46; Post 19:6

16:18 Post 28:3-6; Lúk 10:19

16:18 Þessi vers (og 9-20) eru „lengri endirinn“ – sum handrit hafa þau ekki. Þau lýsa táknum sem fylgja boðuninni í frumkirkjunni.

16:19 Lúk 24:50-51; Post 1:9-11; Slm 110:1

16:20 Post 14:3; Heb 2:4

16:20 Endirinn staðfestir að upprisan og boðunin heldur áfram með táknum. Drottinn vinnur með lærisveinunum.