14
1 Nú voru tveir dagar eftir til páska og deigsbrauðs-hátíðar. Æðstu prestarnir og kennarar í lögunum leituðu leiða til að handtaka hann með list og drepa hann.
2 Þeir sögðu: „Ekki á hátíðinni, svo ekki verði uppreisn í fólkinu.“
3 Þegar hann var í Betaníu í húsi Símonar holdsveikingsins og sat til borðs, kom kona með alabastursflösku fulla af dýru nardusolíu. Hún braut flöskuna og hellti olíunni yfir höfuð hans.
4 Sumir urðu reiðir og sögðu sín á milli: „Af hverju þessi eyðsla af ilmsmyrslinu?
5 Þetta hefði mátt selja fyrir meira en þrjú hundruð penninga og gefa fátækum.“ Og þeir bölvuðu henni.
6 En Jesús sagði: „Látið hana vera. Hvers vegna eru þið að angra hana? Hún hefur gert gott verk við mig.
7 Fátæka eigið þið alltaf hjá ykkur, og þið getið gert þeim gott hvenær sem þið viljið. En mig eigið þið ekki alltaf.
8 Hún gerði það sem hún gat: Hún smurði líkama minn fyrirfram til greftrunar.
9 Sannlega segi ég ykkur: Hvar sem fagnaðarerindið verður prédikað um allan heim, skal sagt frá því sem hún gerði, til minningar um hana.“
10 Júdas Ískaríot, einn af þeim tólf, gekk til æðstu prestanna til að selja Jesú til þeirra.
11 Þegar þeir heyrðu þetta urðu þeir glaðir og hétu honum peningum. Og hann leitaði tækifæris til að svíkja hann.
12 Á fyrsta degi deigsbrauðs-hátíðar, þegar páskalambið var slátrað, sögðu lærisveinar hans við hann: „Hvar viltu að við förum og bjóum til páskalambið fyrir þig?“
13 Hann sendi tvo lærisveina sína og sagði við þá: „Farið inn í borgina. Þar munið þið mæta manni sem ber vatnskrukku. Fylgið honum.
14 Hvar sem hann fer inn, segið við húseigandann: „Meistari segir: Hvar er gestahæðin mín, þar sem ég get borðað páskalambið með lærisveinum mínum?“
15 Hann mun sýna ykkur stórt herbergi á efri hæðinni, búið og tilbúið. Búið til fyrir okkur þar.“
16 Lærisveinarnir fóru út, komu inn í borgina og fundu allt eins og hann hafði sagt þeim. Og þeir bjuggu til páskalambið.
17 Þegar kvöld var orðið kom hann með hina tólf.
18 Þegar þeir sátu til borðs og átu sagði Jesús: „Sannlega segi ég ykkur: Einn ykkar mun svíkja mig, sá sem étur með mér.“
19 Þeir urðu sorgmæddir og sögðu hver við annan: „Er það ég?“
20 Hann svaraði: „Það er einn af tólfunum, sá sem dýfir með mér í diskinn.
21 Mannssonurinn fer eins og ritað er um hann, en vei þeim manni sem svíkur Mannssoninn. Betra hefði verið fyrir þann mann að hann hefði aldrei fæðst.“
22 Meðan þeir átu tók hann brauð, þakkaði, braut það og gaf þeim og sagði: „Takið, þetta er líkami minn.“
23 Hann tók bikarinn, þakkaði og gaf þeim, og þeir drukku allir af honum.
24 Hann sagði við þá: „Þetta er blóð mitt, sáttmálans blóð, sem er úthellt fyrir marga.
25 Sannlega segi ég ykkur: Ég mun ekki drekka af ávöxtum vínviðarins aftur fyrr en þann dag er ég drekka það nýtt í konungsríki Guðs.“
26 Þegar þeir höfðu sungið lofsöng fór hann út til Olíufjallsins.
27 Jesús sagði við þá: „Þið munuð allir hrasa vegna mín í nótt, því ritað er:
„Ég mun slá hirðinginn, og sauðirnir munu tvístraðir verða.“
28 En eftir að ég er risinn upp mun ég fara á undan ykkur til Galíleu.“
29 Pétur sagði við hann: „Þótt allir hrasi vegna þín, þá ekki ég.“
30 Jesús sagði við hann: „Sannlega segi ég þér: Í nótt, áður en hani galar tvisvar, muntu þrjár sinnum neita mér.“
31 En hann sagði enn ákafar: „Þótt ég þyrfti að deyja með þér, mun ég aldrei neita þér.“ Og allir sögðu það sama.
32 Þeir komu á stað sem heitir Getsemane. Hann sagði við lærisveina sína: „Setjist þið hér uns ég bið.“
33 Hann tók með sér Pétur, Jakob og Jóhannes og byrjaði að skjálfa og vera angistarfullur.
34 Hann sagði við þá: „Sál mín er sorgmædd til dauða. Bíddu hér og vakið.“
35 Hann gekk aðeins fram og féll á jörðina og bað að tíminn færi hjá honum ef hægt væri.
36 Hann sagði: „Abba, faðir, allt er mögulegt fyrir þig. Taktu þennan bikar frá mér. En ekki það sem ég vil heldur það sem þú vilt.“
37 Hann kom aftur og fann þá sofandi. Hann sagði við Pétur: „Símon, sefur þú? Gat þú ekki vakandi eina klukkustund?
38 Vakið og biðjið að þið fallið ekki í freistni. Andinn er viljugur en holdið veikburða.“
39 Hann gekk aftur frá þeim og bað með sömu orðum.
40 Hann kom aftur og fann þá sofandi – augu þeirra voru þung. Þeir vissu ekki hvað þeir skyldu svara honum.
41 Hann kom þriðja sinni og sagði við þá: „Sofið nú og hvílist. Nóg er. Tíminn er kominn. Sjá, Mannssonurinn er seldur í hendur syndugra manna.
42 Rísið upp, við förum. Sjá, sá sem svíkur mig er nálægt.“
43 Um leið og hann talaði kom Júdas, einn af þeim tólf, og með honum mikill mannfjöldi með sverðum og kylfum, sendur frá æðstu prestum, kennurum í lögunum og öldungum.
44 Sá sem svík hann hafði gefið þeim merki: „Sá sem ég kyssi, hann er það. Takið hann og leiðið hann burt örugglega.“
45 Og þegar hann kom gekk hann strax til Jesú, sagði: „Rabbí!“ og kyssti hann.
46 Þeir lögðu hendur á hann og handtóku hann.
47 En einn þeirra sem stóðu þar brá sverði og hjó af eyra þræli æðsta prestsins.
48 Jesús sagði við þá: „Þið hafið farið út eins og gegn ræningja með sverðum og kylfum að handtaka mig.
49 Daglega var ég hjá ykkur í musterinu og kenndi, og þið tókuð mig ekki. En þetta er til að ritningarnar uppfyllist.“
50 Þá yfirgáfu allir lærisveinarnir hann og flúðu.
51 Ungur maður fylgdi honum, klæddur línklæði eitt á berum líkamanum. Þeir tóku hann,
52 en hann skildi línklæðið eftir og flýði nakinn.
53 Þeir leiddu Jesú til æðsta prestsins. Þar söfnuðust allir æðstu prestar, öldungar og kennarar í lögunum.
54 Pétur fylgdi honum úr fjarlægð allt inn í höll æðsta prestsins. Hann settist með þjónunum og hlýddi að.
55 Æðstu prestar og allur ráðið leituðu vitnisburðar gegn Jesú til að deyja hann, en fundu engan.
56 Margir báru falsk vitni gegn honum, en vitnisburður þeirra var ekki í samræmi.
57 Sumir risu upp og báru falsk vitni gegn honum og sögðu:
58 „Við heyrðum hann segja: „Ég mun brjóta niður þetta musteri sem er gert með höndum og byggja annað eftir þrjá daga, ekki gert með höndum.““
59 En vitnisburður þeirra var ekki heldur í samræmi.
60 Æðsti presturinn stóð upp í miðju og spurði Jesú: „Svarar þú engu? Hvað bera þessir menn vitni gegn þér?“
61 En hann þagði og svaraði engu. Æðsti presturinn spurði hann aftur: „Ert þú Kristur, sonur hins hæsta?“
62 Jesús sagði: „Ég er það. Og þið munuð sjá Mannssoninn sitja við hægri hönd kraftarins og koma á skýjum himins.“
63 Æðsti presturinn reif klæði sín og sagði: „Hvað þurfum við fleiri vitni?
64 Þið hafið heyrt guðlastið. Hvað finnst ykkur?“ Allir dæmdu hann verðugan dauða.
65 Sumir tóku að spýta á hann, hylja andlit hans, berja hann með hnefum og segja: „Spáðu!“ Og þjónarnir slógu hann.
66 Meðan Pétur var niðri í hollinni kom ein af þjónustum þjónustukvennanna.
67 Hún sá Pétur sitja við eldinn, leit á hann og sagði: „Þú varst líka með Jesú frá Nasaret.“
68 En hann neitaði og sagði: „Ég þekki hann ekki. Ég veit ekki hvað þú talar um.“ Og hann gekk út í fordyrið.
69 Þjónustukonan sá hann og byrjaði aftur að segja þeim sem stóðu þar: „Þessi er einn af þeim.“
70 En hann neitaði aftur. Eftir smá stund sögðu þeir sem stóðu þar aftur við Pétur: „Þú ert vissulega einn af þeim. Þú ert Galíleumaður.“
71 Hann byrjaði að sverja og banna: „Ég þekki þennan mann ekki sem þið talað um.“
72 Þá galar hani í annað sinn. Pétur minntist þess sem Jesús hafði sagt við hann: „Áður en hani galar tvisvar muntu neita mér þrisvar.“ Og hann grét.