316-biblían Markúsarguðspjall 11

1 Þegar þeir voru komnir nálægt Jerúsalem, til Betfage og Betaníu við Ólífufjallið, sendi Jesús tvo lærisveina sína af stað. 2 „Farið til þorpsins sem þið sjáið þarna,“ sagði hann þeim. „Þar finnið þið asna sem er bundinn og enginn hefur áður farið á bak. Leysið hann og komið með hann hingað. 3 Ef einhver spyr ykkur hvað þið séuð að gera skuluð þið segja að meistarinn þurfi asnann, og þá fáið þið að koma með hann hingað.“ 4 Þeir fóru inn í þorpið, fundu asnann bundinn við dyr við götuna, og leystu hann. 5 Nokkrir þorpsbúanna fylgdust með þeim. „Hvað eruð þið að gera við asnann?“ spurðu þeir. 6 Þeir svöruðu eins og Jesús hafði sagt þeim að svara, og þorpsbúarnir leyfðu þeim þá að fara leiðar sinnar með asnann. 7 Þeir komu með asnann til Jesú, breiddu skikkjurnar sínar yfir hann, og Jesús fór á bak honum. 8 Margt fólk lagði skikkjurnar sínar á veginn þegar Jesús fór framhjá – aðrir hjuggu greinar af trjánum og lögðu þær á veginn. 9 Fólkið sem flykktist á undan og eftir Jesú eftir veginum hrópaði „Hósanna! Blessaður sé sá sem kemur í nafni Drottins! 10 Blessað sé konungsríki Davíðs, forföður okkar, sem kemur í nafni Drottins! Hósanna og aftur hósanna!“

11 Jesús kom til Jerúsalem og fór beint í musterið að skoða sig um. En þar sem það var komið kvöld fór hann síðan aftur út úr borginni og til Betaníu með lærisveinum sínum tólf.

12 Daginn eftir, þegar þeir voru á leið frá Betaníu og aftur til borgarinnar, var Jesús svangur. 13 Hann sá í fjarska fíkjutré með laufum, og fór að athuga hvort það væru einhverjar fíkjur á trénu. En þegar hann kom að trénu sá hann að það var ekkert á því nema lauf, þar sem það var ekki rétt árstíð til að finna fíkjur á trjánum. 14 „Héðan í frá skal enginn borða ávexti af þér framar,“ heyrðu lærisveinar Jesú að hann sagði við fíkjutréð. 15 Þegar þeir komu til Jerúsalem fór Jesús í musterið. Þar byrjaði hann að henda út þeim sem stunduðu viðskipti í musterinu, hrinti um koll borðum gjaldeyrisvíxlaranna og stólum dúfnasalanna 16 og rak út þá sem báru hluti inn og út úr musterinu. 17 „Vitið þið ekki hvað stendur í ritningunni?“ kallaði hann til fólksins. „Þar stendur: „Hús mitt á að vera bænahús fyrir fólk af öllum þjóðum“,

en þið farið með það eins og það sé ræningjabæli!“ 18 Þegar lögmálskennararnir og æðstuprestarnir heyrðu þetta urðu þeir hræddir við hann, því fólkið hlustaði greinilega á hann, og byrjuðu að ræða sín á milli hvernig þeir gætu losnað við hann. 19 Um kvöldið fór Jesús aftur út úr borginni.

20 Næsta morgun fóru þeir aftur framhjá fíkjutrénu og sáu að það hafði skrælnað alveg niður að rótum. 21 Pétur mundi það sem hafði gerst morguninn áður. „Sjáðu, kennari,“ sagði hann. „Fíkjutréð sem þú bölvaðir er skrælnað!“ 22 „Trúin* skiptir öllu máli,“ svaraði Jesús. 23 „Muniði þetta: Sá sem segir fjalli að rífa sig upp með rótum og kasta sér í hafið, ef hann efast ekkert heldur trúir því af öllu hjarta að það sem hann segir muni gerast, mun það gerast. 24 Það sem ég er að segja er að þið verðið að trúa að þið fáið það sem þið biðjið um, og þá fáið þið það. 25 Ef þið eruð að biðja og munið allt í einu að þið eruð ósáttir við einhvern skuluð þið fyrirgefa honum. Þannig fyrirgefur Faðir ykkar á himnum það sem þið hafið gert rangt. 26 En ef þið fyrirgefið ekki öðrum sjálfir fyrirgefur Faðir ykkar á himnum ykkur heldur ekki fyrir það sem þið hafið gert rangt.“

27 Þegar þeir komu aftur til Jerúsalem og Jesús gekk inn í musterið komu æðstuprestarnir, lögmálskennararnir og öldungarnir þar til hans. 28 „Hvaða vald þykist þú hafa til að gera þetta?“ spurði þeir hann. „Hver gaf þér vald til þess?“ 29 „Ég er með eina spurningu fyrir ykkur,“ svaraði Jesús. „Leyfið mér að spyrja hennar, og svarið henni, og svo skal ég segja ykkur hvaða vald ég hef til að gera þetta. 30 Skírn† Jóhannesar – kom hún að ofan eða frá mönnum? Segið mér það.“ 31 Æðstuprestarnir, lögmálskennararnir og öldungarnir ræddu þetta sín á milli. „Ef við segjum „að ofan“,“ sögðu þeir, „spyr hann af hverju við trúum honum þá ekki. 32 En ef við segjum „frá mönnum“ bregst fólkið illa við, því það trúir því að Jóhannes hafi verið raunverulegur spámaður.“ 33 Að lokum sneru þeir sér þess vegna aftur að Jesú og sögðu: „Við getum ekki svarað þessari spurningu.“ „Nú,“ svaraði Jesús, „þá get ég heldur ekki sagt ykkur hvaðan ég fæ valdið til að gera það sem ég geri.“

11:1 Matt 21:1-11; Lúk 19:28-44; Jóh 12:12-19

11:2 Matt 21:2

11:3 Matt 21:3

11:4 Matt 21:6

11:5 Matt 21:7

11:6 Matt 21:6

11:7 Matt 21:7; Lúk 19:35; Jóh 12:14-15

11:7 Jesús ríður inn á asna. Þetta uppfyllir spádóminn í Sak 9:9 um Messías sem kemur í auðmýkt, ekki á stríðshesti. Auðmýkt, Mrk 9:37.

11:8 Matt 21:8; Jóh 12:13

11:9 Matt 21:9; Lúk 19:38; Jóh 12:13

11:10 Slm 118:25-26

11:10 „Hósanna“ þýðir „bjarga nú“. Fólkið hrópar spádómsorð úr Slm 118 og fagnar Jesú sem komandi konungi af ætt Davíðs. Konungsríki Guðs, Mrk 1:14.

11:11 Matt 21:10-11

11:11 Musterið í Jerúsalem var miðpunktur tilbeiðslu Gyðinga þar sem fórnir, bænir og helstu hátíðir fóru fram. Það var talið helgasti staður jarðar fyrir Gyðingaþjóðina. Jesús heimsækir og hreinsar síðar musterið og sýnir þannig sannan tilgang þess sem bænahús fyrir allar þjóðir, en ekki markaðstorg til að græða peninga.

11:12 Matt 21:18

11:13 Matt 21:19

11:13 Fíkjutréð er líking um Ísrael. Lauf án ávaxta sýnir ytri trú án innra lífs. Bölvun trésins er dómur yfir vantrú.

11:14 Matt 21:19

11:15 Matt 21:12-13; Lúk 19:45-46; Jóh 2:13-16

11:15 Jesús mótmælir viðskiptum í ytri forgarði musterisins, sem var ætlað að vera bænastaður, ekki fyrir viðskipti. Musterið í Jerúsalem hafði nokkur svæði. Ytri forgarðurinn (forgarður heiðingjanna) var eini staðurinn þar sem fólk sem ekki var af gyðingaættum (heiðingjar) gat komið til að biðjast fyrir og tilbiðja Guð.

11:16 Jer 7:11

11:17 Jes 56:7; Jer 7:11

11:18 Matt 21:15-16; Lúk 19:47-48

11:18 Leiðtogarnir sjá Jesú sem ógn við vald sitt. Það þrýstir á þá að drepa hann. Lögmálskennarar, Mrk 1:22. Æðstuprestarnir, Mrk 2:26.

11:19 Matt 21:17

11:20 Matt 21:19-20

11:21 Matt 21:20

*11:22 Flestar þýðingar hafa hér „Trúið á Guð“. Á grísku stendur bókstaflega „Hafið trú Guðs“ (ἔχετε πίστιν θεοῦ), þar sem theou er í eignarfalli. Þótt flestir líti á þetta sem „trú á Guð“, þýða sumir (t.d. Young’s Literal Translation, Berean Literal Bible og ákveðnir kennarar innan Word of Faith-hreyfingarinnar) það sem „Hafið trú Guðs“ eða „Hafið trú frá Guði“. Þessi túlkun leggur áherslu á að meðtaka eða iðka þá trú sem kemur frá Guði sjálfum – yfirnáttúrulegt traust sem flytur fjöll – frekar en aðeins mannlega trú sem beinist að Guði. Samhengið (bæn og flutningur fjalla) styður hvorn skilninginn sem er, en staðlaða þýðingin er sú algengasta.

11:22 Matt 21:21

11:23 Matt 17:20; Matt 21:21; Lúk 17:6

11:24 Matt 21:22; Jóh 14:13-14

11:25 Matt 6:14-15

11:25 Bæn og fyrirgefning eru tengd. Guð fyrirgefur okkur þegar við fyrirgefum öðrum.

11:27 Matt 21:23-27; Lúk 20:1-8

11:27 Lögmálskennarar, Mrk 1:22. Öldungar og forfeður, Mrk 7:3.

11:28 Matt 21:23

11:29 Matt 21:24

†11:30 Skírn Jóhannesar er önnur leið til að segja umboð eða vald Jóhannesar. Jesús er að spyrja: Var Jóhannes sendur af Guði eða ekki?

11:30 Matt 21:25

11:31 Matt 21:25

11:32 Matt 21:26

11:33 Matt 21:27

11:33 Jesús beinir spurningunni að þeim. Þeir neita að svara honum og hann neitar að svara þeim. Þetta sýnir vantrú þeirra og að þeir höfðu ekki áhuga á heiðarlegu samtali heldur aðeins orðspori sínu (hvað fólki finnst um þá). Fyrst þeir virtu ekki umboð og vald Jóhannesar þá hefðu þeir ekki heldur virt umboð og vald Jesú.