10
1 Jesús fór þaðan og kom til svæða Júdeu og austan við Jórdan. Aftur safnaðist mikill mannfjöldi til hans og hann kenndi þeim eins og hann var vanur.
2 Farísear komu til hans og spurðu til að freista hans: „Má maður skilja við konu sína?“
3 Hann svaraði: „Hvað bauð Móse ykkur?“
4 Þeir sögðu: „Móse leyfði að skrifa skilnaðarbréf og skilja við hana.“
5 Jesús sagði við þá: „Vegna harðs hjarta ykkar skrifaði hann ykkur þetta boðorð.
6 En frá upphafi sköpunarinnar gerði Guð þau karl og konu.
7 Þess vegna skal maður yfirgefa föður sinn og móður og bindast konu sinni,
8 og þau tvö verða einn maður. Þannig eru þau ekki lengur tvö heldur einn maður.
9 Þess vegna má maður ekki skilja að það sem Guð hefur sameinað.“
10 Þegar þeir komu inn í húsið spurðu lærisveinar hans hann aftur um þetta.
11 Hann sagði við þá: „Sá sem skilur við konu sína og giftist annari heldur framhjá konunni sinni.
12 Og kona sem skilur við mann sinn og giftist öðrum heldur framhjá manninum sínum.“
13 Þeir komu með börn til hans svo hann gæti snert þau. En lærisveinarnir skömmuðu þá sem komu með börnin.
14 Þegar Jesús sá þetta varð hann reiður og sagði við þá: „Leyfið börnunum að koma til mín og bannið þeim það ekki! Því konungsríki Guðs er fyrir þá sem eru eins og þessi börn.
15 Afgerandi segi ég ykkur: Sá sem tekur ekki við konungsríki Guðs eins og barn tekur við því kemur aldrei inn í það.“
16 Og hann tók þau í fangið, lagði hendur sínar á þau og blessaði þau.
17 Þegar hann var að fara út á veginn kom einn hlaupandi, féll á kné fyrir honum og spurði: „Góði meistari, hvað á ég að gera til að erfa eilíft líf?“
18 Jesús sagði við hann: „Af hverju kallar þú mig góðan? Enginn er góður nema Guð einn.
19 Þú þekkir boðorðin: ‚Þú mátt ekki drepa, þú mátt ekki halda framhjá, þú mátt ekki stela, þú mátt ekki ljúga, þú mátt ekki svíkja, heiðra föður þinn og móður þína.‘ “
20 Hann svaraði: „Meistari, þetta allt hef ég haldið frá barnæsku.“
21 Jesús leit á hann með elsku og sagði við hann: „Þig vantar eitt: Farðu, seldu allt sem þú átt og gefðu fátækum, og þú munt eiga fjársjóð á himni. Komdu síðan og fylgdu mér.“
22 Hann varð hryggur við þetta orð og gekk í burtu sorgmæddur, því hann átti miklar eignir.
23 Jesús leit í kringum sig og sagði við lærisveina sína: „Hversu erfitt er fyrir þann með miklar eignir að komast inn í konungsríki Guðs!“
24 Lærisveinarnir urðu hissa við orð hans. Jesús sagði aftur við þá: „Börnin mín, hversu erfitt er það þeim sem treysta á auðinn að komast inn í konungsríki Guðs!
25 Það er auðveldara fyrir úlfaldi að fara í gegnum nálarauga en fyrir ríkan mann að komast inn í konungsríki Guðs.“
26 Þeir urðu enn hissa og spurðu hver annan: „Hver getur þá bjargast?“
27 Jesús leit á þá og sagði: „Fyrir menn er þetta ómögulegt, en ekki fyrir Guð. Því allt er mögulegt fyrir Guð.“
28 Pétur byrjaði að segja við hann: „Sjáðu, við höfum yfirgefið allt og fylgt þér.“
29 Jesús sagði: „Ég segi ykkur afgerandi: Enginn sem hefur yfirgefið hús, bræður, systur, móður, föður, börn eða atvinnu vegna mín og vegna fagnaðarerindisins
30 sem fær ekki hundraðfalt núna á þessum tíma hús, bræður, systur, mæður, börn og atvinnu ásamt ofsóknum og eilíft líf í komandi heimi.
31 En margir sem eru fyrstir munu verða síðastir, og síðastir fyrstir.“
32 Þeir voru á veginum og fóru upp til Jerúsalem. Jesús gekk fyrstur og þeir voru hissa. Þeir sem eltu voru hræddir. Hann tók aftur hina tólf afsíðis og byrjaði að segja þeim hvað myndi koma fyrir honum:
33 „Sjá, við förum upp til Jerúsalem. Mannssonurinn verður svikinn í hendur æðstu prestanna og kennara í lögunum. Þeir munu dæma hann til dauða og afhenda hann heiðingjum.
34 Þeir munu spotta hann, hýða hann, spýta á hann og drepa hann. En eftir þrjá daga rís hann upp.“
35 Jakob og Jóhannes, synir Sebedeusar, komu til hans og sögðu: „Meistari, við viljum að þú gerir fyrir okkur það sem við biðjum um.“
36 Hann spurði: „Hvað viljið þið að ég geri fyrir ykkur?“
37 Þeir sögðu: „Leyfðu okkur að sitja, einn við hægri hönd þína og hinn við vinstri hönd þína, þegar þú situr í dýrð þinni.“
38 Jesús sagði við þá: „Þið vitið ekki hvað þið biðjið um. Getið þið drukkið bikarinn sem ég drekk eða skírst þeirri skírn sem ég skírist?“
39 Þeir svöruðu: „Við getum það.“ Jesús sagði við þá: „Bikarinn sem ég drekk skuluð þið drekka, og þeirri skírn sem ég skírist skuluð þið skírast.
40 En að sitja við hægri eða vinstri hönd mína er ekki mitt að gefa. Það er fyrir þá sem það er undirbúið.“
41 Þegar hinir tíu heyrðu þetta urðu þeir reiðir við Jakob og Jóhannes.
42 Jesús kallaði þá til sín og sagði: „Þið vitið að þeir sem teljast höfðingjar þjóða drottna yfir þeim, og þeir sem eru stórir beita aðra valdi.
43 En meðal ykkar skal það ekki vera þannig. Sá sem vill verða mikill hjá ykkur skal vera þjónn ykkar.
44 Og sá sem vill vera fyrstur hjá ykkur skal vera þræll allra.
45 Því Mannssonurinn kom ekki til að láta þjóna sér heldur til að þjóna og gefa líf sitt til lausnar fyrir marga.“
46 Þeir komu til Jeríkó. Þegar Jesús fór út úr Jeríkó með lærisveinum sínum og miklum mannfjölda sat blindur betlari við veginn, Bartimeus, sonur Tímeusar.
47 Þegar hann heyrði að þetta væri Jesús frá Nasaret hóf hann að hrópa: „Jesús, Davíðssonur, miskunna þú mér!“
48 Margir skömmuðu hann og sögðu: „Þegi þú!“ En hann hrópaði enn hærra: „Davíðssonur, miskunna þú mér!“
49 Jesús stoppaði og sagði: „Kallið á hann.“ Þeir kölluðu á blinda manninn og sögðu við hann: „Vertu hughraustur og stattu upp. Hann kallar á þig.“
50 Hann kastaði frá sér yfirhöfninni, spratt upp og kom til Jesú.
51 Jesús spurði hann: „Hvað viltu að ég geri fyrir þig?“ Blindi maðurinn sagði við hann: „Meistari, að ég sjái aftur.“
52 Jesús sagði við hann: „Farðu, trú þín hefur læknað þig.“ Og hann fékk sjónina strax aftur og fylgdi honum á veginum.